adjectivefirst/second-declension adjective
rūbrīcus
rūbrīcus (feminine rūbrīca, neuter rūbrīcum)
Classical[rʊˈbriː.kʊs]Ecclesiastical[ruˈbriː.kus]
Meaning
- adjectiverarered
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | rūbrīcus | rūbrīca | rūbrīcum |
| genitive | rūbrīcī | rūbrīcae | rūbrīcī |
| dative | rūbrīcō | rūbrīcae | rūbrīcō |
| accusative | rūbrīcum | rūbrīcam | rūbrīcum |
| ablative | rūbrīcō | rūbrīcā | rūbrīcō |
| vocative | rūbrīce | rūbrīca | rūbrīcum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | rūbrīcī | rūbrīcae | rūbrīca |
| genitive | rūbrīcōrum | rūbrīcārum | rūbrīcōrum |
| dative | rūbrīcīs | rūbrīcīs | rūbrīcīs |
| accusative | rūbrīcōs | rūbrīcās | rūbrīca |
| ablative | rūbrīcīs | rūbrīcīs | rūbrīcīs |
| vocative | rūbrīcī | rūbrīcae | rūbrīca |
Origins
Related to ruber; see rūbrīca.