LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

rotundō

rotundō (present infinitive rotundāre, perfect active rotundāvī, supine rotundātum)
Classical[rɔˈtʊn.doː]Ecclesiastical[roˈtun.do]

Meaning

  1. to round off (make round)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.rotundōrotundābamrotundābōrotundāvīrotundāveramrotundāverō
2nd sg.rotundāsrotundābāsrotundābisrotundāvistīrotundāverāsrotundāveris
3rd sg.rotundatrotundābatrotundābitrotundāvitrotundāveratrotundāverit
1st pl.rotundāmusrotundābāmusrotundābimusrotundāvimusrotundāverāmusrotundāverimus
2nd pl.rotundātisrotundābātisrotundābitisrotundāvistisrotundāverātisrotundāveritis
3rd pl.rotundantrotundābantrotundābuntrotundāvērunt
rotundāvēre
rotundāverantrotundāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.rotundemrotundāremrotundāverimrotundāvissem
2nd sg.rotundēsrotundārēsrotundāverīsrotundāvissēs
3rd sg.rotundetrotundāretrotundāveritrotundāvisset
1st pl.rotundēmusrotundārēmusrotundāverīmusrotundāvissēmus
2nd pl.rotundētisrotundārētisrotundāverītisrotundāvissētis
3rd pl.rotundentrotundārentrotundāverintrotundāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.rotundorrotundābarrotundābor
2nd sg.rotundāris
rotundāre
rotundābāris
rotundābāre
rotundāberis
rotundābere
3rd sg.rotundāturrotundābāturrotundābitur
1st pl.rotundāmurrotundābāmurrotundābimur
2nd pl.rotundāminīrotundābāminīrotundābiminī
3rd pl.rotundanturrotundābanturrotundābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.rotunderrotundārer
2nd sg.rotundēris
rotundēre
rotundārēris
rotundārēre
3rd sg.rotundēturrotundārētur
1st pl.rotundēmurrotundārēmur
2nd pl.rotundēminīrotundārēminī
3rd pl.rotundenturrotundārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.rotundārotundāre
pres. 2nd pl.rotundāterotundāminī
fut. 2nd sg.rotundātōrotundātor
fut. 3rd sg.rotundātōrotundātor
fut. 2nd pl.rotundātōte—
fut. 3rd pl.rotundantōrotundantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiverotundārerotundārī
perfect infinitiverotundāvisserotundātum esse
future infinitiverotundātūrum esserotundātum īrī
present participlerotundāns—
perfect participle—rotundātus
rotundāta, rotundātā, rotundātae, rotundātam, rotundātārum, rotundātās, rotundātī, rotundātōrum, rotundātōs
future participlerotundātūrus
rotundātūra, rotundātūrā, rotundātūrae, rotundātūram, rotundātūrārum, rotundātūrās, rotundātūre, rotundātūrī, rotundātūrīs, rotundātūrō, rotundātūrōrum, rotundātūrōs, rotundātūrum
rotundandus
rotundanda, rotundandā, rotundandae, rotundandam, rotundandārum, rotundandās, rotundande, rotundandīs, rotundandōrum, rotundandōs
gerundrotundandī, rotundandō, rotundandumsupinerotundātum, rotundātū

rŏtundo, āvi, ātum, 1, v. a. rotundus,
I. to make round, to round off, round (syn. torno).
I. Lit. (class.): cum similem universitatis naturae efficere vellet, ad volubilitatem rotundavit, Cic. Univ. 10: tignum ad circinum, Vitr. 10, 11, 1: vasculum in modum papillae, App. M. 11, p. 262, 9: orbem solis (with curvare aequaliter), Vell. 2, 59, 6: se (flamma), Mel. 1, 18, 4.—Mid.: herbae in caulem rotundantur, Plin. 21, 17, 66, § 106.—
II. Trop., of style, etc., to round off, elaborate, (very rare): elegos acutos ac rotundatos hendecasyllabos elucubrare, rounded, i. e. smooth, polished, Sid. Ep. 8, 4. —Of a sum of money, to make up, complete (cf. corrotundo): mille talenta rotundentur, Hor. Ep. 1, 6, 34.

Origins

From rotundus (“circular, round”) + -ō (suffix forming first-conjugation verbs).

Quick answers

What does rotundō mean in Latin?
rotundō, a verb, means “to round off (make round)”.
What are the principal parts of rotundō?
rotundō, rotundāre, rotundāvī, rotundātum (first conjugation).
How do you pronounce rotundō?
In classical Latin, [rɔˈtʊn.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [roˈtun.do].