adjectivethird-declension two-termination adjective
rotundicollis
rotundicollis (neuter rotundicolle)
Classical[rɔ.tʊn.dɪˈkɔl.lɪs]Ecclesiastical[ro.tun.diˈkɔl.lis]
Meaning
- New Latintwo terminationhaving a round neck or stem
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | rotundicollis | rotundicollis | rotundicolle |
| genitive | rotundicollis | rotundicollis | rotundicollis |
| dative | rotundicollī | rotundicollī | rotundicollī |
| accusative | rotundicollem | rotundicollem | rotundicolle |
| ablative | rotundicollī | rotundicollī | rotundicollī |
| vocative | rotundicollis | rotundicollis | rotundicolle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | rotundicollēs | rotundicollēs | rotundicollia |
| genitive | rotundicollium | rotundicollium | rotundicollium |
| dative | rotundicollibus | rotundicollibus | rotundicollibus |
| accusative | rotundicollīs rotundicollēs | rotundicollīs rotundicollēs | rotundicollia |
| ablative | rotundicollibus | rotundicollibus | rotundicollibus |
| vocative | rotundicollēs | rotundicollēs | rotundicollia |
Origins
New Latin; from rotundus (“round”) + collum (“neck, stem”).