adjectivethird-declension one-termination adjective
rotundiceps
rotundiceps (genitive rotundicipitis)
Classical[rɔˈtʊn.dɪ.kɛps]Ecclesiastical[roˈtun.di.t͡ʃeps]
Meaning
- New Latinone terminationround-headed
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | rotundiceps | rotundiceps | rotundiceps |
| genitive | rotundicipitis | rotundicipitis | rotundicipitis |
| dative | rotundicipitī | rotundicipitī | rotundicipitī |
| accusative | rotundicipitem | rotundicipitem | rotundiceps |
| ablative | rotundicipitī rotundicipite | rotundicipitī rotundicipite | rotundicipitī rotundicipite |
| vocative | rotundiceps | rotundiceps | rotundiceps |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | rotundicipitēs | rotundicipitēs | rotundicipitia |
| genitive | rotundicipitium | rotundicipitium | rotundicipitium |
| dative | rotundicipitibus | rotundicipitibus | rotundicipitibus |
| accusative | rotundicipitīs rotundicipitēs | rotundicipitīs rotundicipitēs | rotundicipitia |
| ablative | rotundicipitibus | rotundicipitibus | rotundicipitibus |
| vocative | rotundicipitēs | rotundicipitēs | rotundicipitia |
Origins
New Latin; from rotundus (“round”) + -ceps (“headed”).