noun · masculinevariously declined, third declension, second declension
rōsmarīnus
rōsmarīnus m (genitive rōrismarīnī or rōsmarīnī)
Classical[roːs.maˈriː.nʊs]Ecclesiastical[roz.maˈriː.nus]
Meaning
- rosemary (Salvia rosmarinus, syn. Rosmarinus officinalis)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | rōsmarīnus | rōrēsmarīnī rōsmarīnī, rōrēs marīnī |
| genitive | rōrismarīnī rōsmarīnī, rōris marīnī | rōrummarīnōrum rōsmarīnōrum, rōrum marīnōrum |
| dative | rōrīmarīnō rōsmarīnō, rōrī marīnō | rōribusmarīnīs rōsmarīnīs, rōribus marīnīs |
| accusative | rōremmarīnum rōsmarīnum, rōrem marīnum | rōrēsmarīnōs rōsmarīnōs, rōrēs marīnōs |
| ablative | rōremarīnō rōsmarīnō, rōre marīnō | rōribusmarīnīs rōsmarīnīs, rōribus marīnīs |
| vocative | rōsmarīne rōs marīne | rōrēsmarīnī rōsmarīnī, rōrēs marīnī |
Origins
From rōs (“dew, moisture”) + marīnus (“marine, of the sea”). Literally meaning "dew of the sea".
Descendants
- Catalanromaní
- Englishrosemary
- Frenchromarin
- GermanRosmarin
- Italianrosmarino
- Italianramerino
- Occitanromanin
- Portugueserosmaninho
- Portugueseresmaninho
- Portugueserosmarinho
In English words that came into English from rōsmarīnus
- rosemaryrōsmarīnus