LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

rōmāncius

rōmāncius m (genitive rōmānciī)
Ecclesiastical[roˈman̠ʲ.t͡ʃi.us]

Meaning

  1. Medieval Latinalternativealternative form of Rōmāncium (“vernacular, Romance”)
  2. Medieval Latinromance, fable
    Ideo rogamus, quantum possumus universos ut, sicut docet apostolus, deponentes mendacium, loquatur unusquisque cum proximo suo veritatem, quòd non credat narrationem ignorantium et romancij in quibus contra veritatem plurima continentur, […]Therefore we ask everyone, as far as we are able, that, as the apostle teaches, setting falsehood aside, each man may speak the truth to his neighbour, that he does not believe the stories of the ignorant and of fable, in which many things contrary to the truth are contained, […]1346 May 17, John of Bohemia, letter; republished as Étienne Baluze, editor, Miscellaneorum […], volume 1, 1678, page 164:

Declension

declension
formsingularplural
nominativerōmānciusrōmānciī
genitiverōmānciīrōmānciōrum
dativerōmānciōrōmānciīs
accusativerōmānciumrōmānciōs
ablativerōmānciōrōmānciīs
vocativerōmāncierōmānciī

Quick answers

What does rōmāncius mean in Latin?
rōmāncius, a noun, means “alternative form of Rōmāncium (“vernacular, Romance”); romance, fable”.
What is the genitive of rōmāncius?
The genitive singular is rōmānciī. rōmāncius is masculine, second declension.