adjectivefirst/second-declension adjective
rheumaticus
rheumaticus (feminine rheumatica, neuter rheumaticum)
Classical[rʰɛu̯ˈma.tɪ.kʊs]Ecclesiastical[reu̯ˈmaː.ti.kus]
Meaning
- adjectivetroubled with rheum (catarrh)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | rheumaticus | rheumatica | rheumaticum |
| genitive | rheumaticī | rheumaticae | rheumaticī |
| dative | rheumaticō | rheumaticae | rheumaticō |
| accusative | rheumaticum | rheumaticam | rheumaticum |
| ablative | rheumaticō | rheumaticā | rheumaticō |
| vocative | rheumatice | rheumatica | rheumaticum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | rheumaticī | rheumaticae | rheumatica |
| genitive | rheumaticōrum | rheumaticārum | rheumaticōrum |
| dative | rheumaticīs | rheumaticīs | rheumaticīs |
| accusative | rheumaticōs | rheumaticās | rheumatica |
| ablative | rheumaticīs | rheumaticīs | rheumaticīs |
| vocative | rheumaticī | rheumaticae | rheumatica |
rheumătĭcus, i, m., = ῥευματικός,
I. one troubled with rheum, that has a catarrh, Plin. 29, 6, 39, § 142.
Origins
From Ancient Greek ῥευματικός (rheumatikós), from ῥεῦμα (rheûma, “flow”).
Descendants
- Catalanreumàtic
- Frenchrhumatiquefrom Middle French rheumatique
- Englishrheumaticfrom Middle French rheumatique
- Germanrheumatisch
- Italianreumatico
- Portuguesereumático
- Romanianreumatic
- Spanishreumático
- Finnishreumaattinen
- Galicianreumático
In English words that came into English from rheumaticus
- rheumaticrheumaticus