verbfirst conjugation
resuscitō
resuscitō (present infinitive resuscitāre, perfect active resuscitāvī, supine resuscitātum)
Classical[rɛˈsʊs.kɪ.toː]Ecclesiastical[reˈs̬uʃ.ʃi.to]
Meaning
- to rebuild
- to revive or resuscitate
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | resuscitō | resuscitābam | resuscitābō | resuscitāvī | resuscitāveram | resuscitāverō resuscitārō |
| 2nd sg. | resuscitās | resuscitābās | resuscitābis | resuscitāvistī resuscitāstī | resuscitāverās resuscitārās | resuscitāveris |
| 3rd sg. | resuscitat | resuscitābat | resuscitābit | resuscitāvit | resuscitāverat resuscitārat | resuscitāverit resuscitārit |
| 1st pl. | resuscitāmus | resuscitābāmus | resuscitābimus | resuscitāvimus | resuscitāverāmus | resuscitāverimus resuscitārimus |
| 2nd pl. | resuscitātis | resuscitābātis | resuscitābitis | resuscitāvistis resuscitāstis | resuscitāverātis resuscitārātis | resuscitāveritis resuscitāritis |
| 3rd pl. | resuscitant | resuscitābant | resuscitābunt | resuscitāvērunt resuscitāvēre, resuscitārunt | resuscitāverant resuscitārant | resuscitāverint resuscitārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | resuscitem | resuscitārem | resuscitāverim resuscitārim | resuscitāvissem resuscitāssem |
| 2nd sg. | resuscitēs | resuscitārēs | resuscitāverīs | resuscitāvissēs resuscitāssēs |
| 3rd sg. | resuscitet | resuscitāret | resuscitāverit resuscitārit | resuscitāvisset resuscitāsset |
| 1st pl. | resuscitēmus | resuscitārēmus | resuscitāverīmus resuscitārīmus | resuscitāvissēmus resuscitāssēmus |
| 2nd pl. | resuscitētis | resuscitārētis | resuscitāverītis resuscitārītis | resuscitāvissētis resuscitāssētis |
| 3rd pl. | resuscitent | resuscitārent | resuscitāverint resuscitārint | resuscitāvissent resuscitāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | resuscitor | resuscitābar | resuscitābor |
| 2nd sg. | resuscitāris resuscitāre | resuscitābāris resuscitābāre | resuscitāberis resuscitābere |
| 3rd sg. | resuscitātur | resuscitābātur | resuscitābitur |
| 1st pl. | resuscitāmur | resuscitābāmur | resuscitābimur |
| 2nd pl. | resuscitāminī | resuscitābāminī | resuscitābiminī |
| 3rd pl. | resuscitantur | resuscitābantur | resuscitābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | resusciter | resuscitārer |
| 2nd sg. | resuscitēris resuscitēre | resuscitārēris resuscitārēre |
| 3rd sg. | resuscitētur | resuscitārētur |
| 1st pl. | resuscitēmur | resuscitārēmur |
| 2nd pl. | resuscitēminī | resuscitārēminī |
| 3rd pl. | resuscitentur | resuscitārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | resuscitā | resuscitāre |
| pres. 2nd pl. | resuscitāte | resuscitāminī |
| fut. 2nd sg. | resuscitātō | resuscitātor |
| fut. 3rd sg. | resuscitātō | resuscitātor |
| fut. 2nd pl. | resuscitātōte | — |
| fut. 3rd pl. | resuscitantō | resuscitantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | resuscitāre | resuscitārī |
| perfect infinitive | resuscitāvisse resuscitāsse | resuscitātum esse |
| future infinitive | resuscitātūrum esse | resuscitātum īrī |
| present participle | resuscitāns | — |
| perfect participle | — | resuscitātus resuscitāta, resuscitātā, resuscitātae, resuscitātam, resuscitātārum, resuscitātās, resuscitātī, resuscitātōrum, resuscitātōs |
| future participle | resuscitātūrus resuscitātūra, resuscitātūrā, resuscitātūrae, resuscitātūram, resuscitātūrārum, resuscitātūrās, resuscitātūre, resuscitātūrī, resuscitātūrīs, resuscitātūrō, resuscitātūrōrum, resuscitātūrōs, resuscitātūrum | resuscitandus resuscitanda, resuscitandā, resuscitandae, resuscitandam, resuscitandārum, resuscitandās, resuscitande, resuscitandīs, resuscitandōrum, resuscitandōs |
gerundresuscitandī, resuscitandō, resuscitandumsupineresuscitātum, resuscitātū
rĕ-suscĭto, āre, v. a.,
I. to raise up again, rebuild:
templum, Lact. 4, 18, 5.— II. To rouse again, revive, resuscitate, freq. in the Christian writers, of the resurrection of the dead, Hier. in Psa. 33, 5; id. Ep. 103; Tert. Res. Carn. 38; Prud. στεφ. 6, 136; Vulg. Act. 2, 32; id. Johan. 6, 39.—
III. Trop. (very rare):
positam iram, to revive, resuscitate, Ov. M. 8, 474: veterem iram, id. ib. 14, 495: legatum, to renew, Dig. 34, 4, 27, § 1: gratiam Dei, Vulg. 2 Tim. 1, 6.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
re-suscitō —, —, āre,
to revive, renew: veterem iram, O.
Origins
- Proto-Italic*wre-
- Latinresuscitō
Proto-Indo-European *upó Proto-Italic *supo Latin sub Latin sub- Latin citō Latin suscitō Latin resuscitō From re- + suscitō.
Descendants
- Catalanressuscitar
- Englishresuscitate
- Frenchressusciter
- Italianresuscitare
- Portugueseressuscitar
- Romanianresuscita
- Spanishresucitar
- Galicianresucitar
In English words that came into English from resuscitō
- resuscitateresuscitātus