LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

resuscitō

resuscitō (present infinitive resuscitāre, perfect active resuscitāvī, supine resuscitātum)
Classical[rɛˈsʊs.kɪ.toː]Ecclesiastical[reˈs̬uʃ.ʃi.to]

Meaning

  1. to rebuild
  2. to revive or resuscitate

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.resuscitōresuscitābamresuscitābōresuscitāvīresuscitāveramresuscitāverō
resuscitārō
2nd sg.resuscitāsresuscitābāsresuscitābisresuscitāvistī
resuscitāstī
resuscitāverās
resuscitārās
resuscitāveris
3rd sg.resuscitatresuscitābatresuscitābitresuscitāvitresuscitāverat
resuscitārat
resuscitāverit
resuscitārit
1st pl.resuscitāmusresuscitābāmusresuscitābimusresuscitāvimusresuscitāverāmusresuscitāverimus
resuscitārimus
2nd pl.resuscitātisresuscitābātisresuscitābitisresuscitāvistis
resuscitāstis
resuscitāverātis
resuscitārātis
resuscitāveritis
resuscitāritis
3rd pl.resuscitantresuscitābantresuscitābuntresuscitāvērunt
resuscitāvēre, resuscitārunt
resuscitāverant
resuscitārant
resuscitāverint
resuscitārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.resuscitemresuscitāremresuscitāverim
resuscitārim
resuscitāvissem
resuscitāssem
2nd sg.resuscitēsresuscitārēsresuscitāverīsresuscitāvissēs
resuscitāssēs
3rd sg.resuscitetresuscitāretresuscitāverit
resuscitārit
resuscitāvisset
resuscitāsset
1st pl.resuscitēmusresuscitārēmusresuscitāverīmus
resuscitārīmus
resuscitāvissēmus
resuscitāssēmus
2nd pl.resuscitētisresuscitārētisresuscitāverītis
resuscitārītis
resuscitāvissētis
resuscitāssētis
3rd pl.resuscitentresuscitārentresuscitāverint
resuscitārint
resuscitāvissent
resuscitāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.resuscitorresuscitābarresuscitābor
2nd sg.resuscitāris
resuscitāre
resuscitābāris
resuscitābāre
resuscitāberis
resuscitābere
3rd sg.resuscitāturresuscitābāturresuscitābitur
1st pl.resuscitāmurresuscitābāmurresuscitābimur
2nd pl.resuscitāminīresuscitābāminīresuscitābiminī
3rd pl.resuscitanturresuscitābanturresuscitābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.resusciterresuscitārer
2nd sg.resuscitēris
resuscitēre
resuscitārēris
resuscitārēre
3rd sg.resuscitēturresuscitārētur
1st pl.resuscitēmurresuscitārēmur
2nd pl.resuscitēminīresuscitārēminī
3rd pl.resuscitenturresuscitārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.resuscitāresuscitāre
pres. 2nd pl.resuscitāteresuscitāminī
fut. 2nd sg.resuscitātōresuscitātor
fut. 3rd sg.resuscitātōresuscitātor
fut. 2nd pl.resuscitātōte—
fut. 3rd pl.resuscitantōresuscitantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveresuscitāreresuscitārī
perfect infinitiveresuscitāvisse
resuscitāsse
resuscitātum esse
future infinitiveresuscitātūrum esseresuscitātum īrī
present participleresuscitāns—
perfect participle—resuscitātus
resuscitāta, resuscitātā, resuscitātae, resuscitātam, resuscitātārum, resuscitātās, resuscitātī, resuscitātōrum, resuscitātōs
future participleresuscitātūrus
resuscitātūra, resuscitātūrā, resuscitātūrae, resuscitātūram, resuscitātūrārum, resuscitātūrās, resuscitātūre, resuscitātūrī, resuscitātūrīs, resuscitātūrō, resuscitātūrōrum, resuscitātūrōs, resuscitātūrum
resuscitandus
resuscitanda, resuscitandā, resuscitandae, resuscitandam, resuscitandārum, resuscitandās, resuscitande, resuscitandīs, resuscitandōrum, resuscitandōs
gerundresuscitandī, resuscitandō, resuscitandumsupineresuscitātum, resuscitātū

rĕ-suscĭto, āre, v. a.,
I. to raise up again, rebuild: templum, Lact. 4, 18, 5.—
II. To rouse again, revive, resuscitate, freq. in the Christian writers, of the resurrection of the dead, Hier. in Psa. 33, 5; id. Ep. 103; Tert. Res. Carn. 38; Prud. στεφ. 6, 136; Vulg. Act. 2, 32; id. Johan. 6, 39.—
III. Trop. (very rare): positam iram, to revive, resuscitate, Ov. M. 8, 474: veterem iram, id. ib. 14, 495: legatum, to renew, Dig. 34, 4, 27, § 1: gratiam Dei, Vulg. 2 Tim. 1, 6.

Origins

  1. Proto-Italic*wre-
  2. Latinresuscitō

Proto-Indo-European *upó Proto-Italic *supo Latin sub Latin sub- Latin citō Latin suscitō Latin resuscitō From re- + suscitō.

Descendants
  • Catalanressuscitar
  • Englishresuscitate
  • Frenchressusciter
  • Italianresuscitare
  • Portugueseressuscitar
  • Romanianresuscita
  • Spanishresucitar
  • Galicianresucitar

In English words that came into English from resuscitō

  • resuscitateresuscitātus

Quick answers

What does resuscitō mean in Latin?
resuscitō, a verb, means “to rebuild; to revive or resuscitate”.
What are the principal parts of resuscitō?
resuscitō, resuscitāre, resuscitāvī, resuscitātum (first conjugation).
How do you pronounce resuscitō?
In classical Latin, [rɛˈsʊs.kɪ.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [reˈs̬uʃ.ʃi.to].
Where does resuscitō come from?
Proto-Italic *wre- → Latin resuscitō.