LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

resuscitātiō

resuscitātiō f (genitive resuscitātiōnis)
Classical[rɛ.sʊs.kɪˈtaː.ti.oː]Ecclesiastical[re.s̬uʃ.ʃiˈtat.t͡si.o]

Meaning

  1. resuscitation

Declension

declension
formsingularplural
nominativeresuscitātiōresuscitātiōnēs
genitiveresuscitātiōnisresuscitātiōnum
dativeresuscitātiōnīresuscitātiōnibus
accusativeresuscitātiōnemresuscitātiōnēs
ablativeresuscitātiōneresuscitātiōnibus
vocativeresuscitātiōresuscitātiōnēs

rĕsuscĭtātĭo, ōnis, f. resuscito, in eccl. Lat.,
I. a raising again from the dead, resuscitation, Tert. Res. Carn. 30.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin resuscitātiō From resuscitō + -tiō.

Descendants
  • Englishresuscitation
  • Frenchrésuscitation
  • Italianrisuscitazione
  • Portugueseressuscitação
  • Spanishresucitación

Quick answers

What does resuscitātiō mean in Latin?
resuscitātiō, a noun, means “resuscitation”.
What is the genitive of resuscitātiō?
The genitive singular is resuscitātiōnis. resuscitātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce resuscitātiō?
In classical Latin, [rɛ.sʊs.kɪˈtaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [re.s̬uʃ.ʃiˈtat.t͡si.o].