verbthird (-iō variant) conjugation
repercutiō
repercutiō (present infinitive repercutere, perfect active repercussī, supine repercussum)
Classical[rɛ.pɛrˈkʊ.ti.oː]Ecclesiastical[re.perˈkut.t͡si.o]
Meaning
- to rebound, reflect
- to reverberate, resound
Latīnē defined in Latin in our graded readers
retrō mittō, ut speculum lūcemrepercutiō -ere — in Metamorphoses I, ch. 8
Conjugation
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | repercutiō | repercutiēbam | repercutiam | repercussī | repercusseram | repercusserō |
| 2nd sg. | repercutis | repercutiēbās | repercutiēs | repercussistī | repercusserās | repercusseris |
| 3rd sg. | repercutit | repercutiēbat | repercutiet | repercussit | repercusserat | repercusserit |
| 1st pl. | repercutimus | repercutiēbāmus | repercutiēmus | repercussimus | repercusserāmus | repercusserimus |
| 2nd pl. | repercutitis | repercutiēbātis | repercutiētis | repercussistis | repercusserātis | repercusseritis |
| 3rd pl. | repercutiunt | repercutiēbant | repercutient | repercussērunt repercussēre | repercusserant | repercusserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | repercutiam | repercuterem | repercusserim | repercussissem |
| 2nd sg. | repercutiās | repercuterēs | repercusserīs | repercussissēs |
| 3rd sg. | repercutiat | repercuteret | repercusserit | repercussisset |
| 1st pl. | repercutiāmus | repercuterēmus | repercusserīmus | repercussissēmus |
| 2nd pl. | repercutiātis | repercuterētis | repercusserītis | repercussissētis |
| 3rd pl. | repercutiant | repercuterent | repercusserint | repercussissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | repercutior | repercutiēbar | repercutiar |
| 2nd sg. | repercuteris repercutere | repercutiēbāris repercutiēbāre | repercutiēris repercutiēre |
| 3rd sg. | repercutitur | repercutiēbātur | repercutiētur |
| 1st pl. | repercutimur | repercutiēbāmur | repercutiēmur |
| 2nd pl. | repercutiminī | repercutiēbāminī | repercutiēminī |
| 3rd pl. | repercutiuntur | repercutiēbantur | repercutientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | repercutiar | repercuterer |
| 2nd sg. | repercutiāris repercutiāre | repercuterēris repercuterēre |
| 3rd sg. | repercutiātur | repercuterētur |
| 1st pl. | repercutiāmur | repercuterēmur |
| 2nd pl. | repercutiāminī | repercuterēminī |
| 3rd pl. | repercutiantur | repercuterentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | repercute | repercutere |
| pres. 2nd pl. | repercutite | repercutiminī |
| fut. 2nd sg. | repercutitō | repercutitor |
| fut. 3rd sg. | repercutitō | repercutitor |
| fut. 2nd pl. | repercutitōte | — |
| fut. 3rd pl. | repercutiuntō | repercutiuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | repercutere | repercutī |
| perfect infinitive | repercussisse | repercussum esse |
| future infinitive | repercussūrum esse | repercussum īrī |
| present participle | repercutiēns | — |
| perfect participle | — | repercussus repercussa, repercussā, repercussae, repercussam, repercussārum, repercussās, repercusse, repercussīs, repercussō, repercussōrum, repercussōs |
| future participle | repercussūrus repercussūra, repercussūrā, repercussūrae, repercussūram, repercussūrārum, repercussūrās, repercussūre, repercussūrī, repercussūrīs, repercussūrō, repercussūrōrum, repercussūrōs, repercussūrum | repercutiendus repercutiundus, repercutienda, repercutiendā, repercutiendae, repercutiendam, repercutiendārum, repercutiendās, repercutiende, repercutiendīs, repercutiendōrum, repercutiendōs |
gerundrepercutiendī, repercutiendō, repercutiendumsupinerepercussum, repercussū
rĕ-percŭtĭo, cussi, cussum, 3, v. a.,
I. to strike, push, or drive back, cause to rebound; to reflect, reverberate, re-echo, resound (not ante-Aug.; cf.: repello, reflecto).
I. Lit., of light, sound, etc.:
gemmae Clara repercusso reddebant lumina Phoebo, reflected, Ov. M. 2, 110: lumen, Verg. A. 8, 23: aes clipei, Ov. M. 4, 782: illa repercussae imaginis umbra est, id. ib. 3, 434; cf. Plin. 33, 9, 45, § 128: montis anfractu repercussae voces, re-echoing, resounding, Tac. A. 4, 51: clamor, Curt. 3, 10, 2: valles, Liv. 21, 33.— B. Of other objects:
(discus) repercussus, rebounding, Ov. M. 10, 184 Jahn N. cr.: remigem cum e navi fluctus abjecisset, altero latere repercussum fluctus contrarius in navem retulit, hurled back, Val. Max. 1, 8, 11: ita est aliquid quod hujus fontis excursum repercutiat, Plin. Ep. 4, 30, 8.— II. Trop., to cast back, retort, repel:
aliena aut reprehendimus, aut refutamus, aut elevamus, aut repercutimus, aut eludimus, Quint. 6, 3, 23: repercutiendi multa sunt genera, id. 6, 3, 78: orationes dicto, Plin. praef. § 31: fascinationes (despuendo), to avert (syn. aversari), id. 28, 4, 7, § 35.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
(re-percutiō) —, cussus, ere,
to strike back, drive back; only late in act.—P. pass., thrown back, rebounding: repercussus (discus) In voltūs tuos, O. (al. repercusso verbere).—Of light, thrown back, shining back, reflected: aquae lumen Sole repercussum, V.: gemmae repercusso reddebant lumina Phoebo, O.: imago, reflected image, O.— Shining back, reflecting: clipei Aere repercusso formam adspexisse, O.—Of sound, thrown back, echoed, echoing: (clamor) iugis montium, Cu.—Reechoing: quos (clamores) repercussae valles augebant, L.
Origins
- Proto-Italic*wre-
- Latinrepercutiō
Latin percutiō Latin repercutiō From re- + percutiō.
Descendants
- Catalanrepercutir
- Englishrepercuss
- Frenchrépercuter
- Italianripercuotere
- Portugueserepercutir
- Spanishrepercutir
- Galicianrepercutir
In English words that came into English from repercutiō
- repercussionrepercussio
- repercussrepercusus