LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

repercussus

repercussus m (genitive repercussūs)
Classical[rɛ.pɛrˈkʊs.sʊs]Ecclesiastical[re.perˈkus.sus]

Meaning

  1. masculineecho
  2. masculinereflection
  3. masculinereverberation

Declension

declension
formsingularplural
nominativerepercussusrepercussūs
genitiverepercussūsrepercussuum
dativerepercussuīrepercussibus
accusativerepercussumrepercussūs
ablativerepercussūrepercussibus
vocativerepercussusrepercussūs

rĕpercussus, a, um, Part., from repercutio.
rĕpercussus, ūs, m. repercutio,
I. a rebounding, reverberation, repercussion, of light, sound, wind, etc.; reflection, echo, counter-pressure: solis, Plin. 5, 5, 5, § 35; Plin. Ep. 2, 17, 17: Etesiarum, Plin. 5, 9, 10, § 55: colorum, id. 37, 2, 8, § 22: vocis, Tac. G. 3 al.: attolli colles occursantium inter se radicum repercussu, by the meeting or crowding together, Plin. 16, 2, 2, § 6: ut, ex splendore galearum, et repercussu, quasi ardere caelum videretur, Flor. 3, 3, 15: maris, Plin. Ep. 10, 61 (69), 4.

Origins

Perfect passive participle of repercutiō

Quick answers

What does repercussus mean in Latin?
repercussus, a noun, means “echo; reflection; reverberation”.
What is the genitive of repercussus?
The genitive singular is repercussūs. repercussus is masculine, fourth declension.
How do you pronounce repercussus?
In classical Latin, [rɛ.pɛrˈkʊs.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [re.perˈkus.sus].