noun · femininefirst declension
reminīscentia
reminīscentia f (genitive reminīscentiae)
Classical[rɛ.mɪ.niːsˈkɛn.ti.a]Ecclesiastical[re.mi.niʃˈʃɛn.t͡si.a]
Meaning
- recollection, remembrance, reminiscence
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | reminīscentia | reminīscentiae |
| genitive | reminīscentiae | reminīscentiārum |
| dative | reminīscentiae | reminīscentiīs |
| accusative | reminīscentiam | reminīscentiās |
| ablative | reminīscentiā | reminīscentiīs |
| vocative | reminīscentia | reminīscentiae |
Origins
From reminīscēns + -ia. Calque of Ancient Greek ἀνάμνησις (anámnēsis).
Descendants
- Catalanreminiscència
- Englishreminiscence
- Frenchréminiscence
- GermanReminiszenz
- Italianreminiscenza
- Spanishreminiscencia
In English words that came into English from reminīscentia
- reminiscentialreminīscentia