LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

rēmigium

rēmigium n (genitive rēmigiī or rēmigī)
Classical[reːˈmɪ.ɡi.ũː]Ecclesiastical[reˈmiː.d͡ʒi.um]

Meaning

  1. rowing (with oars), oarage
  2. the equipment, fittings and people used in rowing

Latīnē defined in Latin in our graded readers

rēmī nāvis; ālae quasi rēmī
rēmigium -ī (n) — in Metamorphoses I, ch. 15
rēmōrum opus ōrdōque
remigium -ī (n) — in Aeneis, ch. 17

Declension

declension
formsingularplural
nominativerēmigiumrēmigia
genitiverēmigiī
rēmigī
rēmigiōrum
dativerēmigiōrēmigiīs
accusativerēmigiumrēmigia
ablativerēmigiōrēmigiīs
vocativerēmigiumrēmigia

rēmĭgĭum, ii, n. remex.
I. Lit., a rowing: homines remigio sequi, Plaut. Bacch. 2, 3, 55: olli remigio noctemque diemque fatigant, Verg. A. 8, 94: portus decem dierum remigio ab oppido distans (just before: abest a Ptolemaide quinque dierum navigatione), Plin. 6, 29, 34, § 174; 9, 3, 2, § 6.—
II. Meton. (abstr. pro concreto).
A. The parts of a vessel that belong to the rowing of it, the oars, Cat. 64, 13; Verg. G. 1, 202; Hor C. 1, 14, 4; Tac. A. 2, 24; id. H. 3, 47; id. G. 44.—Prov.: remigio veloque festinare, i. e. with all possible speed, Plaut. As. 1, 3, 5 (cf.: remis velisque; v. 1. remus, I. A.): meo remigio rem gero, i. e. I steer my own course, do just as I please, Plaut. Mil. 3, 1, 152 (v. l. meo remigio remigo; cf. Brix ad loc.).—
2. Poet., of wings: remigi oblitae (aves), Lucr. 6, 743: volat ille per aëra magnum Remigio alarum, Verg. A. 1, 301; 6, 19 (mentioned in Quint. 8, 6, 18); Ov. M. 8, 228; id. A. A. 2, 45: (aquila) remigium dextrā laevāque porrigens, App. M. 6, p. 179 al. (cf. in the Gr. Aesch. Agam. 52: πτερύγων ἐρετμοῖσιν ἐρεσσόμενοι).—
B. Those that perform the rowing, the oarsmen, rowers, Cic. Tusc. 5, 39, 114: remigium classicique milites, tranquillo in altum evecti, Liv. 26, 51; 21, 22; 26, 39; 33, 48; 37, 11; Tac. A. 3, 1, 14, 39; Verg. A. 3, 471: remigium vitiosum Ulixei, Hor. Ep. 1, 6, 63.

Origins

Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin rēmigium From rēmigō + -ium.

Quick answers

What does rēmigium mean in Latin?
rēmigium, a noun, means “rowing (with oars), oarage; the equipment, fittings and people used in rowing”.
What is the genitive of rēmigium?
The genitive singular is rēmigiī. rēmigium is neuter, second declension.
How do you pronounce rēmigium?
In classical Latin, [reːˈmɪ.ɡi.ũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [reˈmiː.d͡ʒi.um].