noun · neutersecond declension
rēmigium
rēmigium n (genitive rēmigiī or rēmigī)
Classical[reːˈmɪ.ɡi.ũː]Ecclesiastical[reˈmiː.d͡ʒi.um]
Meaning
- rowing (with oars), oarage
- the equipment, fittings and people used in rowing
Latīnē defined in Latin in our graded readers
rēmī nāvis; ālae quasi rēmīrēmigium -ī (n) — in Metamorphoses I, ch. 15
rēmōrum opus ōrdōqueremigium -ī (n) — in Aeneis, ch. 17
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | rēmigium | rēmigia |
| genitive | rēmigiī rēmigī | rēmigiōrum |
| dative | rēmigiō | rēmigiīs |
| accusative | rēmigium | rēmigia |
| ablative | rēmigiō | rēmigiīs |
| vocative | rēmigium | rēmigia |
rēmĭgĭum, ii, n. remex.
I. Lit., a rowing:
homines remigio sequi, Plaut. Bacch. 2, 3, 55: olli remigio noctemque diemque fatigant, Verg. A. 8, 94: portus decem dierum remigio ab oppido distans (just before: abest a Ptolemaide quinque dierum navigatione), Plin. 6, 29, 34, § 174; 9, 3, 2, § 6.— II. Meton. (abstr. pro concreto).
A. The parts of a vessel that belong to the rowing of it, the oars, Cat. 64, 13; Verg. G. 1, 202; Hor C. 1, 14, 4; Tac. A. 2, 24; id. H. 3, 47; id. G. 44.—Prov.:
remigio veloque festinare, i. e. with all possible speed, Plaut. As. 1, 3, 5 (cf.: remis velisque; v. 1. remus, I. A.): meo remigio rem gero, i. e. I steer my own course, do just as I please, Plaut. Mil. 3, 1, 152 (v. l. meo remigio remigo; cf. Brix ad loc.).—2. Poet., of wings:
remigi oblitae (aves), Lucr. 6, 743: volat ille per aëra magnum Remigio alarum, Verg. A. 1, 301; 6, 19 (mentioned in Quint. 8, 6, 18); Ov. M. 8, 228; id. A. A. 2, 45: (aquila) remigium dextrā laevāque porrigens, App. M. 6, p. 179 al. (cf. in the Gr. Aesch. Agam. 52: πτερύγων ἐρετμοῖσιν ἐρεσσόμενοι).— B. Those that perform the rowing, the oarsmen, rowers, Cic. Tusc. 5, 39, 114:
remigium classicique milites, tranquillo in altum evecti, Liv. 26, 51; 21, 22; 26, 39; 33, 48; 37, 11; Tac. A. 3, 1, 14, 39; Verg. A. 3, 471: remigium vitiosum Ulixei, Hor. Ep. 1, 6, 63.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
rēmigium ī, n
remex, an oar-plying, rowing : Olli remigio noctemque diemque fatigant, V.— Rowing apparatus, the oars : Nudum remigio latus, H.: mutabile, oars that can be shifted , Ta.: lembum Remigiis subigit, V.—Of wings: volat per aëra Remigio alarum, v., O.— Oarsmen, rowers : suppleverat remigio navīs, L.: remigium classicique milites, L.: vitiosum Ulixei, H.
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin rēmigium From rēmigō + -ium.