adjectivefirst/second-declension adjective
relicinus
relicinus (feminine relicina, neuter relicinum)
Classical[rɛˈlɪ.kɪ.nʊs]Ecclesiastical[reˈliː.t͡ʃi.nus]
Meaning
- adjectivebent or curled backwards or upwards
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | relicinus | relicina | relicinum |
| genitive | relicinī | relicinae | relicinī |
| dative | relicinō | relicinae | relicinō |
| accusative | relicinum | relicinam | relicinum |
| ablative | relicinō | relicinā | relicinō |
| vocative | relicine | relicina | relicinum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | relicinī | relicinae | relicina |
| genitive | relicinōrum | relicinārum | relicinōrum |
| dative | relicinīs | relicinīs | relicinīs |
| accusative | relicinōs | relicinās | relicina |
| ablative | relicinīs | relicinīs | relicinīs |
| vocative | relicinī | relicinae | relicina |
rĕ-lĭcĭnus, a, um, adj.,
I. bent or curled backwards or upwards (App.);
comā relicinus, App. Flor. p. 341, 37: frons, i. e. open, id. ib. p. 344, 19.Origins
- Proto-Italic*wre-
- Latinrelicinus
Latin licinus Latin relicinus From re- + licinus (“bent upward”).
Italo-Romance
- Italiandilegine