LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

refrāgor

refrāgor (present infinitive refrāgārī, perfect active refrāgātus sum)
Classical[rɛˈfraː.ɡɔr]Ecclesiastical[reˈfraː.ɡor]

Meaning

  1. deponentto oppose, resist
  2. deponentto thwart, gainsay

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.refrāgorrefrāgābarrefrāgābor———
2nd sg.refrāgāris
refrāgāre
refrāgābāris
refrāgābāre
refrāgāberis
refrāgābere
———
3rd sg.refrāgāturrefrāgābāturrefrāgābitur———
1st pl.refrāgāmurrefrāgābāmurrefrāgābimur———
2nd pl.refrāgāminīrefrāgābāminīrefrāgābiminī———
3rd pl.refrāganturrefrāgābanturrefrāgābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.refrāgerrefrāgārer——
2nd sg.refrāgēris
refrāgēre
refrāgārēris
refrāgārēre
——
3rd sg.refrāgēturrefrāgārētur——
1st pl.refrāgēmurrefrāgārēmur——
2nd pl.refrāgēminīrefrāgārēminī——
3rd pl.refrāgenturrefrāgārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.refrāgāre—
pres. 2nd pl.refrāgāminī—
fut. 2nd sg.refrāgātor—
fut. 3rd sg.refrāgātor—
fut. 3rd pl.refrāgantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiverefrāgārī—
perfect infinitiverefrāgātum esse—
future infinitiverefrāgātūrum esse—
present participlerefrāgāns—
perfect participlerefrāgātus
refrāgāta, refrāgātā, refrāgātae, refrāgātam, refrāgātārum, refrāgātās, refrāgāte, refrāgātī, refrāgātīs, refrāgātō, refrāgātōrum, refrāgātōs
—
future participlerefrāgātūrus
refrāgātūra, refrāgātūrā, refrāgātūrae, refrāgātūram, refrāgātūrārum, refrāgātūrās, refrāgātūre, refrāgātūrī, refrāgātūrīs, refrāgātūrō, refrāgātūrōrum, refrāgātūrōs, refrāgātūrum
refrāgandus
refrāganda, refrāgandā, refrāgandae, refrāgandam, refrāgandārum, refrāgandās, refrāgande, refrāgandīs, refrāgandōrum, refrāgandōs
gerundrefrāgandī, refrāgandō, refrāgandumsupinerefrāgātum, refrāgātū

rē^-frāgor, ātus, 1,
I. v. dep. n., a publicists' t. t., to oppose, resist; to thwart, gainsay (one who sues for a thing; opp. suffragor).
I. Lit.: illa lex petitioni tuae refragata est, Cic. Mur. 23, 46: ne refragari homini amicissimo videar, id. Phil. 11, 9, 20: alicujus honori (sc. triumpho), Liv. 45, 40: alicui, ne, etc., Vell. 2, 40, 6. —
II. Transf., to resist, oppose, contest, withstand (not in Cic.; syn.: repugno, adversor): tacita quaedam cogitatio refragatur his omnibus, Quint. 5, 7, 2: cui non refragetur ingenium, id. 10, 6, 4: lactuca refragatur veneri, Plin. 19, 8, 38, § 127: gloriae suae non refragari, Curt. 9, 5, 21.—Absol.: si materia non refragetur, Plin. Ep. 2, 5, 5.

Origins

Created as opposition to suffrāgor.

In English words that came into English from refrāgor

  • irrefragableirrefrāgābilis
  • refragablerefragabilis

Quick answers

What does refrāgor mean in Latin?
refrāgor, a verb, means “to oppose, resist; to thwart, gainsay”.
What are the principal parts of refrāgor?
refrāgor, refrāgārī, refrāgātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce refrāgor?
In classical Latin, [rɛˈfraː.ɡɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [reˈfraː.ɡor].