LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

refōrmō

refōrmō (present infinitive refōrmāre, perfect active refōrmāvī, supine refōrmātum)
Classical[rɛˈfoːr.moː]Ecclesiastical[reˈfɔr.mo]

Meaning

  1. to transform, reshape, remold

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.refōrmōrefōrmābamrefōrmābōrefōrmāvīrefōrmāveramrefōrmāverō
refōrmārō
2nd sg.refōrmāsrefōrmābāsrefōrmābisrefōrmāvistī
refōrmāstī
refōrmāverās
refōrmārās
refōrmāveris
3rd sg.refōrmatrefōrmābatrefōrmābitrefōrmāvitrefōrmāverat
refōrmārat
refōrmāverit
refōrmārit
1st pl.refōrmāmusrefōrmābāmusrefōrmābimusrefōrmāvimusrefōrmāverāmusrefōrmāverimus
refōrmārimus
2nd pl.refōrmātisrefōrmābātisrefōrmābitisrefōrmāvistis
refōrmāstis
refōrmāverātis
refōrmārātis
refōrmāveritis
refōrmāritis
3rd pl.refōrmantrefōrmābantrefōrmābuntrefōrmāvērunt
refōrmāvēre, refōrmārunt
refōrmāverant
refōrmārant
refōrmāverint
refōrmārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.refōrmemrefōrmāremrefōrmāverim
refōrmārim
refōrmāvissem
refōrmāssem
2nd sg.refōrmēsrefōrmārēsrefōrmāverīsrefōrmāvissēs
refōrmāssēs
3rd sg.refōrmetrefōrmāretrefōrmāverit
refōrmārit
refōrmāvisset
refōrmāsset
1st pl.refōrmēmusrefōrmārēmusrefōrmāverīmus
refōrmārīmus
refōrmāvissēmus
refōrmāssēmus
2nd pl.refōrmētisrefōrmārētisrefōrmāverītis
refōrmārītis
refōrmāvissētis
refōrmāssētis
3rd pl.refōrmentrefōrmārentrefōrmāverint
refōrmārint
refōrmāvissent
refōrmāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.refōrmorrefōrmābarrefōrmābor
2nd sg.refōrmāris
refōrmāre
refōrmābāris
refōrmābāre
refōrmāberis
refōrmābere
3rd sg.refōrmāturrefōrmābāturrefōrmābitur
1st pl.refōrmāmurrefōrmābāmurrefōrmābimur
2nd pl.refōrmāminīrefōrmābāminīrefōrmābiminī
3rd pl.refōrmanturrefōrmābanturrefōrmābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.refōrmerrefōrmārer
2nd sg.refōrmēris
refōrmēre
refōrmārēris
refōrmārēre
3rd sg.refōrmēturrefōrmārētur
1st pl.refōrmēmurrefōrmārēmur
2nd pl.refōrmēminīrefōrmārēminī
3rd pl.refōrmenturrefōrmārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.refōrmārefōrmāre
pres. 2nd pl.refōrmāterefōrmāminī
fut. 2nd sg.refōrmātōrefōrmātor
fut. 3rd sg.refōrmātōrefōrmātor
fut. 2nd pl.refōrmātōte—
fut. 3rd pl.refōrmantōrefōrmantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiverefōrmārerefōrmārī
perfect infinitiverefōrmāvisse
refōrmāsse
refōrmātum esse
future infinitiverefōrmātūrum esserefōrmātum īrī
present participlerefōrmāns—
perfect participle—refōrmātus
future participlerefōrmātūrus
refōrmātūra, refōrmātūrā, refōrmātūrae, refōrmātūram, refōrmātūrārum, refōrmātūrās, refōrmātūre, refōrmātūrī, refōrmātūrīs, refōrmātūrō, refōrmātūrōrum, refōrmātūrōs, refōrmātūrum
refōrmandus
refōrmanda, refōrmandā, refōrmandae, refōrmandam, refōrmandārum, refōrmandās, refōrmande, refōrmandīs, refōrmandōrum, refōrmandōs
gerundrefōrmandī, refōrmandō, refōrmandumsupinerefōrmātum, refōrmātū

rĕ-formo, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to shape again, remould, transform, metamorphose, change (not ante-Aug.).
I. Lit.: sed preme, quicquid erit, dum, quod fuit ante, reformet, i.e. until she resumes her first shape, Ov. M. 11, 254; cf. id. ib. 9, 399: rursus in facies hominum tales figuras, App. M. 3, p. 139, 26: aliquem in alienam personam, id. ib. 11 fin.: hunc (asinum) ad homines, id. ib. 11, p. 264, 24: corpus humilitatis nostrae, Vulg. Phil. 3, 21: claudorum pedes ad officium gradiendi, Lact. 4, 26, 1.—
II. Trop.
1. To change, alter: divinae providentiae fatalis dispositio subverti vel reformari non potest, App. M. 9, p. 217, 27: sententias in pejus, Dig. 49, 1, 1: cum Themistocles ruinas patriae in pristinum habitum reformaret, Val. Max. 6, 5, 2 ext.—
2. Pregn., to amend, reform; of persons: (quadragenarius pupillus) non potest reformari, Sen. Ep. 25, 1: sed reformamini in novitate sensūs vestri, Vulg. Rom. 12, 2.— Of things: imitari proposita et ad illa reformare chirographum, Sen. Ep. 94, 51: mores depravatos, Plin. Pan. 53, 1; so, solutam et perditam disciplinam, Eum. Pan. Const. 2. —
3. To restore, re-establish: pacem, Eutr. 9, 20.

Origins

  1. Proto-Italic*wre-
  2. Latinrefōrmō

Ancient Greek μορφή (morphḗ)der.? Latin fōrma Latin fōrmō Latin refōrmō From re- + fōrmō.

Descendants
  • Catalanreformar
  • Englishreform
  • Frenchréformer
  • Italianriformare
  • Portuguesereformar
  • Romanianreforma
  • Spanishreformar
  • Friulianriformâ
  • Piedmontesearformé

In English words that came into English from refōrmō

  • reformrefōrmō
  • reformationreformatio
  • reformadorefōrmō
  • reformandumrefōrmandum

Quick answers

What does refōrmō mean in Latin?
refōrmō, a verb, means “to transform, reshape, remold”.
What are the principal parts of refōrmō?
refōrmō, refōrmāre, refōrmāvī, refōrmātum (first conjugation).
How do you pronounce refōrmō?
In classical Latin, [rɛˈfoːr.moː]; in ecclesiastical (church) Latin, [reˈfɔr.mo].
Where does refōrmō come from?
Proto-Italic *wre- → Latin refōrmō.
Which English words come from refōrmō?
English words that go back to Latin refōrmō include reform, reformado, reformandum and reformation.