verbfourth conjugation
referciō
referciō (present infinitive refercīre, perfect active refersī, supine refertum)
Classical[rɛˈfɛr.ki.oː]Ecclesiastical[reˈfɛr.t͡ʃi.o]
Meaning
- to fill up, cram full
- to pack close together
Latīnē defined in Latin in our graded readers
plēnus, cōnfertusrefertus -a -um — in IVLIANVS III: Persia, ch. 11
Conjugation conjugation 4
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | referciō | referciēbam | referciam | refersī | referseram | referserō |
| 2nd sg. | refercīs | referciēbās | referciēs | refersistī | referserās | referseris |
| 3rd sg. | refercit | referciēbat | referciet | refersit | referserat | referserit |
| 1st pl. | refercīmus | referciēbāmus | referciēmus | refersimus | referserāmus | referserimus |
| 2nd pl. | refercītis | referciēbātis | referciētis | refersistis | referserātis | referseritis |
| 3rd pl. | referciunt | referciēbant | refercient | refersērunt refersēre | referserant | referserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | referciam | refercīrem | referserim | refersissem |
| 2nd sg. | referciās | refercīrēs | referserīs | refersissēs |
| 3rd sg. | referciat | refercīret | referserit | refersisset |
| 1st pl. | referciāmus | refercīrēmus | referserīmus | refersissēmus |
| 2nd pl. | referciātis | refercīrētis | referserītis | refersissētis |
| 3rd pl. | referciant | refercīrent | referserint | refersissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | refercior | referciēbar | referciar |
| 2nd sg. | refercīris refercīre | referciēbāris referciēbāre | referciēris referciēre |
| 3rd sg. | refercītur | referciēbātur | referciētur |
| 1st pl. | refercīmur | referciēbāmur | referciēmur |
| 2nd pl. | refercīminī | referciēbāminī | referciēminī |
| 3rd pl. | referciuntur | referciēbantur | refercientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | referciar | refercīrer |
| 2nd sg. | referciāris referciāre | refercīrēris refercīrēre |
| 3rd sg. | referciātur | refercīrētur |
| 1st pl. | referciāmur | refercīrēmur |
| 2nd pl. | referciāminī | refercīrēminī |
| 3rd pl. | referciantur | refercīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | refercī | refercīre |
| pres. 2nd pl. | refercīte | refercīminī |
| fut. 2nd sg. | refercītō | refercītor |
| fut. 3rd sg. | refercītō | refercītor |
| fut. 2nd pl. | refercītōte | — |
| fut. 3rd pl. | referciuntō | referciuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | refercīre | refercīrī |
| perfect infinitive | refersisse | refertum esse |
| future infinitive | refertūrum esse | refertum īrī |
| present participle | referciēns | — |
| perfect participle | — | refertus referta, refertā, refertae, refertam, refertārum, refertās, referte, refertī, refertīs, refertō, refertōrum, refertōs |
| future participle | refertūrus refertūra, refertūrā, refertūrae, refertūram, refertūrārum, refertūrās, refertūre, refertūrī, refertūrīs, refertūrō, refertūrōrum, refertūrōs, refertūrum | referciendus referciundus, refercienda, referciendā, referciendae, referciendam, referciendārum, referciendās, referciende, referciendīs, referciendōrum, referciendōs |
gerundreferciendī, referciendō, referciendumsupinerefertum, refertū
rĕ-fercĭo, si, tum, 4, v. a. farcio,
I. to fill up, stuff, cram (class.; most freq. in the P. a.).
I. Lit.:
meministis tum judices, corporibus civium Tiberim compleri, cloacas referciri, Cic. Sest. 35, 77: horrea, Plin. Pan. 31, 6: aerarium publicum, Avid. Cass. ap. Volcat. Avid. Cass. fin.— Poet., of personal objects: quem Fortuna donis opimis refersit, Sil. 5, 266.— II. Trop.:
perfice, ut Crassus quae coarctavit et peranguste refersit in oratione suā, dilatet nobis atque explicet, Cic. de Or. 1, 35, 163: aures refersit istis sermonibus, id. Rab. Post. 14, 40: libros puerilibus fabulis, id. N. D. 1, 13, 34: libris omnia, id. Tusc. 2, 2, 6: hominum vitam superstitione omni, id. N. D. 2, 24, 63. — Hence, rĕfertus, a, um, P. a., stuffed, crammed, filled full. (a). With abl. (of things):
habere villas ornamentis refertas, Cic. Verr. 2, 4, 57, § 126; cf.: omnibus rebus ornatae ac refertae urbes, id. Imp. Pomp. 8, 21: insula Delos referta divitiis, id. ib. 18, 55: domus cupas taedā ac pice refertas, * Caes. B. C. 2, 11, 2: loca referta praedā, Liv. 5, 41: cera referta notis, Ov. Am. 1, 12, 8.— Sup.: theatrum celebritate refertissimum, Cic. Q. Fr. 1, 1, 14, § 42: Xerxes refertus omnibus praemiis donisque fortunae, id. Tusc. 5, 7, 20; cf.: bellorum praemiis refertos, Tac. A. 11, 7: refertus honestis studiis, id. Or. 34: vita undique referta bonis, Cic. Tusc. 5, 31, 86, id. Brut. 85, 294: litterae refertae omni officio, diligentiā, suavitate, id. Q. Fr. 2, 13 (15, a), 1: refertae sententiis poëtarum, Quint. 5, 11, 39: carmina referta contumeliis, Tac. A. 4, 34 fin.: flumen crocodilis refertum, Plin. 5, 1, 1, § 10.—With abl. personae (less freq.): domus erat aleatoribus referta, plena ebriorum, Cic. Phil. 2, 27, 67: armatis militibus refertum forum, id. Deiot. 12, 33; cf. Cic. Verr. 2, 1, 52, § 137; id. Planc. 8, 19; id. Or. 41, 140; 42, 146; id. Pis. 5, 11: per refertum clientibus atrium prodire, Sen. Brev. Vit. 14, 4.— (b). With gen. (of persons):
referta Gallia negotiatorum est, plena civium Romanorum, Cic. Font. 5, 11 B. and K. (al. 1, 1): oppida hominum referta, Varr. ap. Non. 501, 15: referta quondam Italia Pythagoreorum fuit, Cic. de Or. 2, 37, 154: audieram refertam esse Graeciam sceleratissimorum hominum ac nefariorum, id. Planc. 41, 98: urbem refertam esse optimatium, id. Att. 9, 1, 2: mare refertum fore praedonum, id. Rab. Post. 8, 20.— Very rarely of things: cum refertam urbem atque Italiam fanorum haberemus, Cic. Har. Resp. 13, 28: castra referta regalis opulentiae capta, Just. 2, 14, 6; cf.: saltus elephantorum refertus, Plin. 5, 1, 1, § 15.— * (g). With de:
quaerebat, cur de hujusmodi nugis referti essent eorum libri, Cic. de Or. 1, 19, 86.— (d). Absol.:
Suessam Pometiam urbem opulentam refertamque cepit, Cic. Rep. 2, 24, 45 Mos.: locuples ac referta domus, id. de Or. 1, 35, 161: aerarium, id. ib. 2, 2, 2, § 6: Asia, id. Mur. 9, 20: refertos agros, Tac. H. 2, 56: utrique (Academici et Peripatetici) disciplinae formula plena et referta, Cic. Ac. 1, 4, 17.— Comp.: refertius aerarium, Cic. Verr. 2, 3, 87, § 202.— Adv. does not occur.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
referciō (-farciō) sī, tus, īre
re+farcio, to fill up, stuff, cram : meministis tum corporibus cloacas refarciri: libris omnia.—Fig., to pack close, condense, mass together : haec peranguste in oratione suā.— To fill full, cram : aurīs sermonibus: fabulis libros.
Origins
- Proto-Italic*wre-
- Latinreferciō
Proto-Indo-European *bʰrekʷ- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *bʰr̥kʷyéti Proto-Italic *farkiō Latin farciō Latin referciō From re- + farciō (“cram, stuff”).