noun · femininefirst declension
reduvia
reduvia f (genitive reduviae)
Classical[rɛˈdʊ.wi.a]Ecclesiastical[reˈduː.vi.a]
Meaning
- femininehangnail (on the finger)
- femininefigurativelyremnant, remainder
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | reduvia | reduviae |
| genitive | reduviae | reduviārum |
| dative | reduviae | reduviīs |
| accusative | reduviam | reduviās |
| ablative | reduviā | reduviīs |
| vocative | reduvia | reduviae |
rĕdŭvĭa (rĕdĭvĭa), ae, f.
1. A hangnail on the finger:
rediviam quidam, alii reluvium appellant, cum circa ungues cutis se resolvit, Fest. p. 270, 17 Müll.; cf. Paul. ex Fest. p. 271, 11 ib.; so, redivia, Titin. ib.: reduviae, Plin. 30, 12, 37, § 111; 28, 4, 8, § 40.— Prov.: cum capiti mederi debeam, reduviam curo, i. e. to be busy about trifles, Cic. Rosc. Am. 44, 128. — 2. Transf., a remainder, remnant, fragment:
escarum, Sol. 32, 25: conchyliorum, id. 9, 9.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
reduvia (redivia) ae, f
red-+4 AV-, a hang-nail, loose finger-nail : reduviam curare, i. e. to be engrossed by a trifle .
Origins
Descendants
- Arabicرَضُوفَة
- TranslingualReduvius
In English words that came into English from reduvia
- reduviidreduvia