noun · masculinethird declension
redintegrātor
redintegrātor m (genitive redintegrātōris)
Classical[rɛ.dɪn.tɛˈɡraː.tɔr]Ecclesiastical[re.din.teˈɡraː.tor]
Meaning
- a renewer, a restorer
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | redintegrātor | redintegrātōrēs |
| genitive | redintegrātōris | redintegrātōrum |
| dative | redintegrātōrī | redintegrātōribus |
| accusative | redintegrātōrem | redintegrātōrēs |
| ablative | redintegrātōre | redintegrātōribus |
| vocative | redintegrātor | redintegrātōrēs |
rĕdintegrātor, ōris, m. id.,
I. a renewer, restorer:
OPERVM PVBLICORVM, Inscr. Orell. 3766: virium (somnus), Tert. Anim. 43: carnis, id. Res. Carn. 57.Origins
From redintegrō (“to restore or renew”, “to refresh or revive”) + -tor (forms agent nouns).