LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, no passive, no perfect or supine stems

redintegrāscō

redintegrāscō (present infinitive redintegrāscere)
Classical[rɛ.dɪn.tɛˈɡraːs.koː]Ecclesiastical[re.din.teˈɡras.ko]

Meaning

  1. New Latinreflexiveto renew oneself
    Gubernatorem interregis loco creare licuiſſet, declinaſſent huiuſce belli pericula, quę comitijs quibuſque regalibus redintegraſcunt.ante 1503, Antonius Bonfinius, Rerum Vngaricarum decades tres (1543), decade III, book iv, page 417
    [P]raeterea vita longa tanquam homo existit nobis, ut ignis ligno insitus, quo redintegrascit homo.1526–7, Johannes Oporinus (author), Karl Sudhoff (editor), De vita longa in Theophraſt von Hohenheim, gen. Paracelsus, Sämtliche Werke, division I: Mediziniſche naturwiſſenſchaftliche und philoſophiſche Schriften, volume III (1930), 254

Conjugation conjugation 3 perfect

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.redintegrāscōredintegrāscēbamredintegrāscam———
2nd sg.redintegrāscisredintegrāscēbāsredintegrāscēs———
3rd sg.redintegrāscitredintegrāscēbatredintegrāscet———
1st pl.redintegrāscimusredintegrāscēbāmusredintegrāscēmus———
2nd pl.redintegrāscitisredintegrāscēbātisredintegrāscētis———
3rd pl.redintegrāscuntredintegrāscēbantredintegrāscent———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.redintegrāscamredintegrāscerem——
2nd sg.redintegrāscāsredintegrāscerēs——
3rd sg.redintegrāscatredintegrāsceret——
1st pl.redintegrāscāmusredintegrāscerēmus——
2nd pl.redintegrāscātisredintegrāscerētis——
3rd pl.redintegrāscantredintegrāscerent——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.redintegrāsce—
pres. 2nd pl.redintegrāscite—
fut. 2nd sg.redintegrāscitō—
fut. 3rd sg.redintegrāscitō—
fut. 2nd pl.redintegrāscitōte—
fut. 3rd pl.redintegrāscuntō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveredintegrāscere—
perfect infinitiveredintegrāscisse—
present participleredintegrāscēns—
gerundredintegrāscendī, redintegrāscendō, redintegrāscendum

Origins

redintegrō (stem with thematic vowel: redintegrā-) + -scō

Quick answers

What does redintegrāscō mean in Latin?
redintegrāscō, a verb, means “to renew oneself”.
What are the principal parts of redintegrāscō?
redintegrāscō, redintegrāscere (third conjugation, no passive, no perfect or supine stems).
How do you pronounce redintegrāscō?
In classical Latin, [rɛ.dɪn.tɛˈɡraːs.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [re.din.teˈɡras.ko].