LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

recutītus

recutītus (feminine recutīta, neuter recutītum)
Classical[rɛ.kʊˈtiː.tʊs]Ecclesiastical[re.kuˈtiː.tus]

Meaning

  1. adjectivecircumcised

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativerecutītusrecutītarecutītum
genitiverecutītīrecutītaerecutītī
dativerecutītōrecutītaerecutītō
accusativerecutītumrecutītamrecutītum
ablativerecutītōrecutītārecutītō
vocativerecutīterecutītarecutītum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativerecutītīrecutītaerecutīta
genitiverecutītōrumrecutītārumrecutītōrum
dativerecutītīsrecutītīsrecutītīs
accusativerecutītōsrecutītāsrecutīta
ablativerecutītīsrecutītīsrecutītīs
vocativerecutītīrecutītaerecutīta

rĕ-cŭtītus, a, um, adj. cutis,
I. circumcised: Judaei, Mart. 7, 30, 5; Petr. 68, 8; cf. poet. transf.: sabbata, Pers. 5, 184: colla, skinned, galled, Mart. 9, 57, 4.

Origins

Perfect passive participle of *recutīre, from cutis.

Quick answers

What does recutītus mean in Latin?
recutītus, a adjective, means “circumcised”.
How do you pronounce recutītus?
In classical Latin, [rɛ.kʊˈtiː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [re.kuˈtiː.tus].