LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

recreō

recreō (present infinitive recreāre, perfect active recreāvī, supine recreātum)
Classical[ˈrɛ.kre.oː]Ecclesiastical[ˈrɛː.kre.o]

Meaning

  1. to create again or anew, restore, recreate
  2. to revive, refresh, invigorate

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.recreōrecreābamrecreābōrecreāvīrecreāveramrecreāverō
recreārō
2nd sg.recreāsrecreābāsrecreābisrecreāvistī
recreāstī
recreāverās
recreārās
recreāveris
3rd sg.recreatrecreābatrecreābitrecreāvitrecreāverat
recreārat
recreāverit
recreārit
1st pl.recreāmusrecreābāmusrecreābimusrecreāvimusrecreāverāmusrecreāverimus
recreārimus
2nd pl.recreātisrecreābātisrecreābitisrecreāvistis
recreāstis
recreāverātis
recreārātis
recreāveritis
recreāritis
3rd pl.recreantrecreābantrecreābuntrecreāvērunt
recreāvēre, recreārunt
recreāverant
recreārant
recreāverint
recreārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.recreemrecreāremrecreāverim
recreārim
recreāvissem
recreāssem
2nd sg.recreēsrecreārēsrecreāverīsrecreāvissēs
recreāssēs
3rd sg.recreetrecreāretrecreāverit
recreārit
recreāvisset
recreāsset
1st pl.recreēmusrecreārēmusrecreāverīmus
recreārīmus
recreāvissēmus
recreāssēmus
2nd pl.recreētisrecreārētisrecreāverītis
recreārītis
recreāvissētis
recreāssētis
3rd pl.recreentrecreārentrecreāverint
recreārint
recreāvissent
recreāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.recreorrecreābarrecreābor
2nd sg.recreāris
recreāre
recreābāris
recreābāre
recreāberis
recreābere
3rd sg.recreāturrecreābāturrecreābitur
1st pl.recreāmurrecreābāmurrecreābimur
2nd pl.recreāminīrecreābāminīrecreābiminī
3rd pl.recreanturrecreābanturrecreābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.recreerrecreārer
2nd sg.recreēris
recreēre
recreārēris
recreārēre
3rd sg.recreēturrecreārētur
1st pl.recreēmurrecreārēmur
2nd pl.recreēminīrecreārēminī
3rd pl.recreenturrecreārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.recreārecreāre
pres. 2nd pl.recreāterecreāminī
fut. 2nd sg.recreātōrecreātor
fut. 3rd sg.recreātōrecreātor
fut. 2nd pl.recreātōte—
fut. 3rd pl.recreantōrecreantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiverecreārerecreārī
perfect infinitiverecreāvisse
recreāsse
recreātum esse
future infinitiverecreātūrum esserecreātum īrī
present participlerecreāns—
perfect participle—recreātus
recreāta, recreātā, recreātae, recreātam, recreātārum, recreātās, recreātī, recreātōrum, recreātōs
future participlerecreātūrus
recreātūra, recreātūrā, recreātūrae, recreātūram, recreātūrārum, recreātūrās, recreātūre, recreātūrī, recreātūrīs, recreātūrō, recreātūrōrum, recreātūrōs, recreātūrum
recreandus
recreanda, recreandā, recreandae, recreandam, recreandārum, recreandās, recreande, recreandīs, recreandōrum, recreandōs
gerundrecreandī, recreandō, recreandumsupinerecreātum, recreātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

ex metu se recreare, se colligere
to recover from one's fright.
e gravi morbo recreari or se colligere
to recruit oneself after a severe illness.
animum relaxare, reficere, recreare or simply se reficere, se recreare, refici, recreari (ex aliqua re)
to recruit oneself, seek relaxation.

rĕ-crĕo, āvi, ātum, v. a.,
I. to make or create anew, to remake, reproduce, restore, renew (very rare; syn.: reficio, reparo): lumen, Lucr. 5, 759; 5, 277; cf. id. 5, 323: carnes, Plin. 34, 15, 46, § 155. — Poet.: Athenae recreaverunt vitam legesque rogarunt, transformed, reformed life (by agriculture), Lucr. 6, 3; Lact. 7, 21; Sedul. 4, 289; cf., of baptism, Paul. Nol. C. 21, 465; and, jocosely: illic homo homines non alit, verum educat Recreatque, he does not merely feed men, but fattens and transforms them (by much eating), Plaut. Men. 1, 1, 23. —
II. In gen., to restore to a good condition, to revive, refresh, recruit, invigorate in body or mind; and, mid., to become refreshed or recruited, to recover, revive (freq. and class.; syn.: reficio, relevo, erigo, confirmo).
A. In body: propterea capitur cibus, ut suffulciat artus Et recreet vires interdatus, Lucr. 4, 868; cf. Plin. 12, 1, 2, § 4: voculam, Cic. Att. 2, 23, 1: ex vulnere, id. Inv. 2, 51, 154; Liv. 29, 18: ex gravi morbo, Cic. Red. ad Quir. 1, 4: aspectu smaragdi recreatur acies, Plin. 37, 5, 16, § 63: lassitudines, id. 22, 13, 15, § 32; cf. defectionem, Tac. A. 6, 50: leni vento umerum, Hor. C. 3, 20, 13: arbor aestivā recreatur aurā, id. ib. 1, 22, 18: tenuatum corpus, id. S. 2, 2, 84: potorem squillis, id. ib. 2, 4, 58: semivivum ex acie elatum, Nep. Eum. 4, 4: fessos maniplos, Sil. 17, 194.—
B. In mind: quae (litterae) mihi quiddam quasi animulae restillarunt: recreatum enim me non queo dicere, revivified, Cic. Att. 9, 7, 1: reficere et recreare mentem, id. Planc. 1, 2; so coupled with reficere, id. Mil. 1, 2; cf.: (discipulus) mutatione recreabitur sicut in cibis, quorum diversitate reficitur stomachus, Quint. 1, 12, 5: afflictum erexit, perditumque recreavit, restored again to life, Cic. Imp. Pomp. 9, 23; cf.: provinciam afflictam, et perditam erigere atque recreare, Cic. Verr. 2, 3, 91, § 212: ego recreavi afflictos animos bonorum, id. Att. 1, 16, 8: res publica revirescat et recreetur, id. Fam. 6, 10, 5: non recreatus neque restitutus populus, id. Rosc. Am. 47, 137: recreatur civitas, id. Rep. 1, 44, 68: (animus) cum se collegit atque recreavit, has recovered itself, id. Tusc. 1, 24, 58: litteris sustentor et recreor, id. Att. 4, 10, 1: Caesarem Pierio recreatis antro, Hor. C. 3, 4, 40: spatium interponendum ad recreandos animos, * Caes. B. C. 3, 74 fin. et saep.: se ex magno timore, Cic. Cat. 3, 4, 8: recreatus ex metu mortis, Cic. Verr. 2, 5, 61, § 160: ab hoc maerore recreari, id. Att. 12, 14, 2: se ab illo tumore, Auct. B. Alex. 37 fin.: veritas debilitata tandem aequitate talium virorum recreëtur, Cic. Quint. 2, 4.—With gen.: recreatur animi, App. M. 2, p. 119, 37; 5, p. 168, 21.

Origins

  1. Proto-Italic*wre-
  2. Latinrecreō

Proto-Indo-European *ḱer- Proto-Indo-European *ḱreh₁- Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *ḱreh₁eh₂yéti Latin creō Latin recreō From re- (“back, again”) + creō (“to create, produce, make”).

Descendants
  • Catalanrecrear
  • Englishrecreate
  • Frenchrécréer
  • Portugueserecriar
  • Portugueserecrear
  • Romanianrecrea
  • Spanishrecrear

In English words that came into English from recreō

  • recreationrecreātiō
  • recreaterecreō

Quick answers

What does recreō mean in Latin?
recreō, a verb, means “to create again or anew, restore, recreate; to revive, refresh, invigorate”.
What are the principal parts of recreō?
recreō, recreāre, recreāvī, recreātum (first conjugation).
How do you pronounce recreō?
In classical Latin, [ˈrɛ.kre.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈrɛː.kre.o].
Where does recreō come from?
Proto-Italic *wre- → Latin recreō.