adjectivethird-declension two-termination adjective
reclīnis
reclīnis (neuter reclīne)
Classical[rɛˈkliː.nɪs]Ecclesiastical[reˈkliː.nis]
Meaning
- two terminationleaning back
- two terminationbent back
- two terminationreclining
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | reclīnis | reclīnis | reclīne |
| genitive | reclīnis | reclīnis | reclīnis |
| dative | reclīnī | reclīnī | reclīnī |
| accusative | reclīnem | reclīnem | reclīne |
| ablative | reclīnī | reclīnī | reclīnī |
| vocative | reclīnis | reclīnis | reclīne |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | reclīnēs | reclīnēs | reclīnia |
| genitive | reclīnium | reclīnium | reclīnium |
| dative | reclīnibus | reclīnibus | reclīnibus |
| accusative | reclīnīs reclīnēs | reclīnīs reclīnēs | reclīnia |
| ablative | reclīnibus | reclīnibus | reclīnibus |
| vocative | reclīnēs | reclīnēs | reclīnia |
rē^clīnis, e (dub. collat. form rē^clī-nus, Vop. Firm. 4), adj. id.,
I. leaning back, bent back, reclining (a poet. word of the Aug. per., but not in Verg. or Hor.):
inque sinu juvenis positā cervice reclinis, Ov. M. 10, 558 (dub.; al. renidens): in gramine floreo, Mart. 9, 90, 1; Sil. 5, 470; Val. Fl. 4, 535: cubili, Stat. S. 1, 2, 161; 4, 3, 70; Tac. A. 13, 16: super pedes cubitantis, id. ib. 14, 5.—II. Of things: tabula, a projecting shelf or seat, Pall. 7, 2, 3:
sellula, a recliningchair, Hier. Reg. S. Pamsch. 87.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
reclīnis e, adj.
re+CLI-, leaning back, reclining : In sinu iuvenis, O.