adjectivefirst/second-declension adjective
reciperātōrius
reciperātōrius (feminine reciperātōria, neuter reciperātōrium)
Classical[rɛ.kɪ.pɛ.raːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[re.t͡ʃi.pe.raˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectiveOf or pertaining to the reciperators
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | reciperātōrius recuperātōrius | reciperātōria recuperātōria | reciperātōrium recuperātōrium |
| genitive | reciperātōriī recuperātōriī | reciperātōriae recuperātōriae | reciperātōriī recuperātōriī |
| dative | reciperātōriō recuperātōriō | reciperātōriae recuperātōriae | reciperātōriō recuperātōriō |
| accusative | reciperātōrium recuperātōrium | reciperātōriam recuperātōriam | reciperātōrium recuperātōrium |
| ablative | reciperātōriō recuperātōriō | reciperātōriā recuperātōriā | reciperātōriō recuperātōriō |
| vocative | reciperātōrie recuperātōrie | reciperātōria recuperātōria | reciperātōrium recuperātōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | reciperātōriī recuperātōriī | reciperātōriae recuperātōriae | reciperātōria recuperātōria |
| genitive | reciperātōriōrum recuperātōriōrum | reciperātōriārum recuperātōriārum | reciperātōriōrum recuperātōriōrum |
| dative | reciperātōriīs recuperātōriīs | reciperātōriīs recuperātōriīs | reciperātōriīs recuperātōriīs |
| accusative | reciperātōriōs recuperātōriōs | reciperātōriās recuperātōriās | reciperātōria recuperātōria |
| ablative | reciperātōriīs recuperātōriīs | reciperātōriīs recuperātōriīs | reciperātōriīs recuperātōriīs |
| vocative | reciperātōriī recuperātōriī | reciperātōriae recuperātōriae | reciperātōria recuperātōria |
rĕcĭpĕrātōrĭus (rĕcŭp-), a, um, adj. reciperator, II.,
I. of or belonging to the reciperatores:
judicium, Cic. Inv. 2, 20, 60; Cic. Verr. 2, 3, 11, § 27; Plin. Ep. 8, 20, 9; Gai. Inst. 4, 105.In English words that came into English from reciperātōrius
- recuperatoryrecuperatorius