adjectivefirst/second-declension adjective
raucus
raucus (feminine rauca, neuter raucum)
Classical[ˈrau̯.kʊs]Ecclesiastical[ˈraːu̯.kus]
Meaning
- adjectivehoarse
- adjectiveharsh, rough, grating, husky (sound)
- adjectiveraucous
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | raucus | rauca | raucum |
| genitive | raucī | raucae | raucī |
| dative | raucō | raucae | raucō |
| accusative | raucum | raucam | raucum |
| ablative | raucō | raucā | raucō |
| vocative | rauce | rauca | raucum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | raucī | raucae | rauca |
| genitive | raucōrum | raucārum | raucōrum |
| dative | raucīs | raucīs | raucīs |
| accusative | raucōs | raucās | rauca |
| ablative | raucīs | raucīs | raucīs |
| vocative | raucī | raucae | rauca |
raucus, a, um, adj. from root ru-, to make a loud noise, ravus,
I. hoarse.
I. Lit. (freq. and class.):
rogitando sum raucus factus, Plaut. Ep. 2, 1, 16: expurigabo ad raucam ravim omnia, id. Fragm. ap. Non. 164, 19: nos raucos saepe attentissime audiri video: at Aesopum, si paulum irrauserit, explodi, Cic. de Or. 1, 61, 259; Prop. 1, 16, 39: cornices, Lucr. 6, 751: palumbes, Verg. E. 1, 58: cicadae, id. ib. 2, 12: fauces, Lucr. 6, 1189; cf. guttur, Ov. M. 2, 484: os aselli, id. F. 1, 433: vox (ranarum), id. M. 6, 377: garrulitas (picarum), id. ib. 5, 678: stridor (simiae), id. ib. 14, 100: quaere peregrinum vicinia rauca reclamat, screaming herself hoarse, Hor. Ep. 1, 17, 62; cf. circus, Juv. 8, 59 Rup.: causidici, Mart. 4, 8, 2: rogatores, id. 10, 5, 4: Codrus, Juv. 1, 2: cohors (Gallorum), id. 6, 514: illa (puella) sonat raucum quiddam, Ov. A. A. 3, 289; cf. the foll.— Poet., in gen., of the swan: dant sonitum rauci per stagna loquacia cygni, Verg. A. 11, 458.— Comp.: raucior, Mart. Cap. 1, § 28; Serv. ad Verg. A. 7, 704.— 2. Transf., of inanimate things, hoarse, hollow, or deep sounding, harsh, rough, grating, etc. (only in the poets):
cornu, Prop. 3, 3 (4, 2), 41: cymbala, id. 3, 17 (4, 16), 36: tibia, id. 3, 10 (4, 9), 23: ossa (tubae), id. 4 (5), 3, 20; cf. aes (i. e. tuba), Verg. G. 4, 71 et saep.: murmur (undae), id. ib. 1, 109; cf. Hadria, Hor. C. 2, 14, 14: litus, Stat. Th. 5, 291: Aquilo, Mart. 1, 50, 20: tonitrua, Stat. Th. 2, 40: postes, Prop. 4 (5), 8, 49. cf. Ov. Am. 1, 6, 50: aes (i. e. scutum). Verg. A. 2, 545 et saep.: amnis Rauca sonans, id. ib. 9, 125; cf.: tumidus post flamina pontus Rauca gemit, Luc. 5, 217: arma raucum gemuere, Sil. 2, 245; cf. Ov. A. A. 3, 289.— II. Trop.:
te vero nolo, nisi ipse rumor jam raucus erit factus, ad Baias venire, has become faint, died away, Cic. Fam. 9, 2, 5.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
raucus adj.
2 RV-, hoarse : nos raucos saepe attentissime audiri video: palumbes, V.: os aselli, O.: vox (ranarum), O.: vicinia rauca reclamat, screaming herself hoarse , H.: circus, Iu.: Illa sonat raucum quiddam, O.: cygni, deep-voiced , V.: aes (i. e. tuba), hollow-sounding , V.: aes (i. e. scutum), ringing , V.: Hadria, roaring , H.: rauca signa dedere fores, grating , O.—Fig., faint : nisi ipse rumor iam raucus erit factus.
Origins
Proto-Indo-European *-kos Proto-Italic *-kos Latin -cus Latin raucus From rāvis (“hoarseness”) + -cus.
Borrowings
- Englishraucous
- Frenchrauque
- Italianrauco
- Spanishrauco
Southern Gallo-Romance
- Catalanronc
- Catalanrauc
- Occitanrauc
- Gasconarraucfrom Occitan rauc
- Gasconarròcfrom Occitan rauc
- Limousinrochefrom Occitan rauc
Ibero-Romance
- Portugueseroucofrom Old Galician-Portuguese rouco
- Spanishroncofrom Old Spanish ronco
- Galicianroucofrom Old Galician-Portuguese rouco
Italo-Romance
- Italianroco
- Sicilianraucu
Northern Gallo-Romance
- Frenchenrouerfrom Old French ro
- Franco-Provençalroucho
Gallo-Italic
- Piedmonteseraucc
- Piedmonteserauss
- Piedmonteseròuss
- Piedmonteserauc
In English words that came into English from raucus
- raucousraucus
- raucityraucitas
- raucidraucus