LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

raucus

raucus (feminine rauca, neuter raucum)
Classical[ˈrau̯.kʊs]Ecclesiastical[ˈraːu̯.kus]

Meaning

  1. adjectivehoarse
  2. adjectiveharsh, rough, grating, husky (sound)
  3. adjectiveraucous

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeraucusraucaraucum
genitiveraucīraucaeraucī
dativeraucōraucaeraucō
accusativeraucumraucamraucum
ablativeraucōraucāraucō
vocativerauceraucaraucum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeraucīraucaerauca
genitiveraucōrumraucārumraucōrum
dativeraucīsraucīsraucīs
accusativeraucōsraucāsrauca
ablativeraucīsraucīsraucīs
vocativeraucīraucaerauca

raucus, a, um, adj. from root ru-, to make a loud noise, ravus,
I. hoarse.
I. Lit. (freq. and class.): rogitando sum raucus factus, Plaut. Ep. 2, 1, 16: expurigabo ad raucam ravim omnia, id. Fragm. ap. Non. 164, 19: nos raucos saepe attentissime audiri video: at Aesopum, si paulum irrauserit, explodi, Cic. de Or. 1, 61, 259; Prop. 1, 16, 39: cornices, Lucr. 6, 751: palumbes, Verg. E. 1, 58: cicadae, id. ib. 2, 12: fauces, Lucr. 6, 1189; cf. guttur, Ov. M. 2, 484: os aselli, id. F. 1, 433: vox (ranarum), id. M. 6, 377: garrulitas (picarum), id. ib. 5, 678: stridor (simiae), id. ib. 14, 100: quaere peregrinum vicinia rauca reclamat, screaming herself hoarse, Hor. Ep. 1, 17, 62; cf. circus, Juv. 8, 59 Rup.: causidici, Mart. 4, 8, 2: rogatores, id. 10, 5, 4: Codrus, Juv. 1, 2: cohors (Gallorum), id. 6, 514: illa (puella) sonat raucum quiddam, Ov. A. A. 3, 289; cf. the foll.— Poet., in gen., of the swan: dant sonitum rauci per stagna loquacia cygni, Verg. A. 11, 458.— Comp.: raucior, Mart. Cap. 1, § 28; Serv. ad Verg. A. 7, 704.—
2. Transf., of inanimate things, hoarse, hollow, or deep sounding, harsh, rough, grating, etc. (only in the poets): cornu, Prop. 3, 3 (4, 2), 41: cymbala, id. 3, 17 (4, 16), 36: tibia, id. 3, 10 (4, 9), 23: ossa (tubae), id. 4 (5), 3, 20; cf. aes (i. e. tuba), Verg. G. 4, 71 et saep.: murmur (undae), id. ib. 1, 109; cf. Hadria, Hor. C. 2, 14, 14: litus, Stat. Th. 5, 291: Aquilo, Mart. 1, 50, 20: tonitrua, Stat. Th. 2, 40: postes, Prop. 4 (5), 8, 49. cf. Ov. Am. 1, 6, 50: aes (i. e. scutum). Verg. A. 2, 545 et saep.: amnis Rauca sonans, id. ib. 9, 125; cf.: tumidus post flamina pontus Rauca gemit, Luc. 5, 217: arma raucum gemuere, Sil. 2, 245; cf. Ov. A. A. 3, 289.—
II. Trop.: te vero nolo, nisi ipse rumor jam raucus erit factus, ad Baias venire, has become faint, died away, Cic. Fam. 9, 2, 5.

Origins

Proto-Indo-European *-kos Proto-Italic *-kos Latin -cus Latin raucus From rāvis (“hoarseness”) + -cus.

Borrowings
  • Englishraucous
  • Frenchrauque
  • Italianrauco
  • Spanishrauco
Southern Gallo-Romance
  • Catalanronc
  • Catalanrauc
  • Occitanrauc
  • Gasconarraucfrom Occitan rauc
  • Gasconarròcfrom Occitan rauc
  • Limousinrochefrom Occitan rauc
Ibero-Romance
  • Portugueseroucofrom Old Galician-Portuguese rouco
  • Spanishroncofrom Old Spanish ronco
  • Galicianroucofrom Old Galician-Portuguese rouco
Italo-Romance
  • Italianroco
  • Sicilianraucu
Northern Gallo-Romance
  • Frenchenrouerfrom Old French ro
  • Franco-Provençalroucho
Gallo-Italic
  • Piedmonteseraucc
  • Piedmonteserauss
  • Piedmonteseròuss
  • Piedmonteserauc

In English words that came into English from raucus

  • raucousraucus
  • raucityraucitas
  • raucidraucus

Quick answers

What does raucus mean in Latin?
raucus, a adjective, means “hoarse; harsh, rough, grating, husky (sound); raucous”.
How do you pronounce raucus?
In classical Latin, [ˈrau̯.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈraːu̯.kus].
Which English words come from raucus?
English words that go back to Latin raucus include raucous, raucid and raucity.