LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

ratiōcinātor

ratiōcinātor m (genitive ratiōcinātōris, feminine ratiōcinātrīx)
Classical[ra.ti.oː.kɪˈnaː.tɔr]Ecclesiastical[rat.t͡si.o.t͡ʃiˈnaː.tor]

Meaning

  1. accountant, bookkeeper
    Ratiōcinātor pecūniam numeratThe accountant counts money

Declension

declension
formsingularplural
nominativeratiōcinātorratiōcinātōrēs
genitiveratiōcinātōrisratiōcinātōrum
dativeratiōcinātōrīratiōcinātōribus
accusativeratiōcinātōremratiōcinātōrēs
ablativeratiōcinātōreratiōcinātōribus
vocativeratiōcinātorratiōcinātōrēs

rătĭōcĭnātor, ōris, m. id.,
I. a reckoner, computant, accountant, i. q. calculator.
I. Lit., Cic. Att. 1, 12, 2; Col. 3, 3, 7; Dig. 14, 4, 5, § 16.—
II. Trop.: ut boni ratiocinatores esse possimus et addendo deducendoque videre, quae reliqui summa fiat, Cic. Off. 1, 18, 59; Aug. Civ. Dei, 21, 5.

Origins

Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin ratiōcinātor From ratiōcinor (“to reckon”) + -tor.

Quick answers

What does ratiōcinātor mean in Latin?
ratiōcinātor, a noun, means “accountant, bookkeeper”.
What is the genitive of ratiōcinātor?
The genitive singular is ratiōcinātōris. ratiōcinātor is masculine, third declension.
How do you pronounce ratiōcinātor?
In classical Latin, [ra.ti.oː.kɪˈnaː.tɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [rat.t͡si.o.t͡ʃiˈnaː.tor].