verbfirst conjugation
ratificō
ratificō (present infinitive ratificāre, perfect active ratificāvī, supine ratificātum)
Classical[raˈtɪ.fɪ.koː]Ecclesiastical[raˈtiː.fi.ko]
Meaning
- Medieval Latinto ratify, approve, validate
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ratificō | ratificābam | ratificābō | ratificāvī | ratificāveram | ratificāverō |
| 2nd sg. | ratificās | ratificābās | ratificābis | ratificāvistī | ratificāverās | ratificāveris |
| 3rd sg. | ratificat | ratificābat | ratificābit | ratificāvit | ratificāverat | ratificāverit |
| 1st pl. | ratificāmus | ratificābāmus | ratificābimus | ratificāvimus | ratificāverāmus | ratificāverimus |
| 2nd pl. | ratificātis | ratificābātis | ratificābitis | ratificāvistis | ratificāverātis | ratificāveritis |
| 3rd pl. | ratificant | ratificābant | ratificābunt | ratificāvērunt ratificāvēre | ratificāverant | ratificāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ratificem | ratificārem | ratificāverim | ratificāvissem |
| 2nd sg. | ratificēs | ratificārēs | ratificāverīs | ratificāvissēs |
| 3rd sg. | ratificet | ratificāret | ratificāverit | ratificāvisset |
| 1st pl. | ratificēmus | ratificārēmus | ratificāverīmus | ratificāvissēmus |
| 2nd pl. | ratificētis | ratificārētis | ratificāverītis | ratificāvissētis |
| 3rd pl. | ratificent | ratificārent | ratificāverint | ratificāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | ratificor | ratificābar | ratificābor |
| 2nd sg. | ratificāris ratificāre | ratificābāris ratificābāre | ratificāberis ratificābere |
| 3rd sg. | ratificātur | ratificābātur | ratificābitur |
| 1st pl. | ratificāmur | ratificābāmur | ratificābimur |
| 2nd pl. | ratificāminī | ratificābāminī | ratificābiminī |
| 3rd pl. | ratificantur | ratificābantur | ratificābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | ratificer | ratificārer |
| 2nd sg. | ratificēris ratificēre | ratificārēris ratificārēre |
| 3rd sg. | ratificētur | ratificārētur |
| 1st pl. | ratificēmur | ratificārēmur |
| 2nd pl. | ratificēminī | ratificārēminī |
| 3rd pl. | ratificentur | ratificārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | ratificā | ratificāre |
| pres. 2nd pl. | ratificāte | ratificāminī |
| fut. 2nd sg. | ratificātō | ratificātor |
| fut. 3rd sg. | ratificātō | ratificātor |
| fut. 2nd pl. | ratificātōte | — |
| fut. 3rd pl. | ratificantō | ratificantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | ratificāre | ratificārī |
| perfect infinitive | ratificāvisse | ratificātum esse |
| future infinitive | ratificātūrum esse | ratificātum īrī |
| present participle | ratificāns | — |
| perfect participle | — | ratificātus |
| future participle | ratificātūrus | ratificandus |
gerundratificandī, ratificandō, ratificandumsupineratificātum, ratificātū
Origins
- Proto-Indo-European*h₂er-
- Proto-Indo-European*h₂reh₁-
- Proto-Italic*rēōr
- Latinratificō
Latin ratus Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *θakos Proto-Italic *-fakos Latin -ficus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -ficō Latin ratificō From ratus (“reckoned, considered”) + -ficō (“to make”).
Descendants
- Catalanratificar
- Englishratifyfrom Old French ratifier
- Frenchratifierfrom Old French ratifier
- Polishratyfikować
In English words that came into English from ratificō
- ratifyratificō