adjectivefirst/second-declension adjective
racēmātus
racēmātus (feminine racēmāta, neuter racēmātum)
Classical[ra.keːˈmaː.tʊs]Ecclesiastical[ra.t͡ʃeˈmaː.tus]
Meaning
- adjectiveformed in or having clusters or berries
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | racēmātus | racēmāta | racēmātum |
| genitive | racēmātī | racēmātae | racēmātī |
| dative | racēmātō | racēmātae | racēmātō |
| accusative | racēmātum | racēmātam | racēmātum |
| ablative | racēmātō | racēmātā | racēmātō |
| vocative | racēmāte | racēmāta | racēmātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | racēmātī | racēmātae | racēmāta |
| genitive | racēmātōrum | racēmātārum | racēmātōrum |
| dative | racēmātīs | racēmātīs | racēmātīs |
| accusative | racēmātōs | racēmātās | racēmāta |
| ablative | racēmātīs | racēmātīs | racēmātīs |
| vocative | racēmātī | racēmātae | racēmāta |
răcēmātus, a, um, adj. id.,
I. having clusters or berries, Plin. 18, 7, 10, § 54.
Origins
From racēmus (“cluster or bunch of grapes, berries or similar fruits”).
Descendants
- Portugueseracimado