noun · masculinefirst declension
rabulista
rabulista m (genitive rabulistae)
Classical[ra.bʊˈlɪs.ta]Ecclesiastical[ra.buˈlis.ta]
Meaning
- Medieval Latinmasculinea pettifogger
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | rabulista | rabulistae |
| genitive | rabulistae | rabulistārum |
| dative | rabulistae | rabulistīs |
| accusative | rabulistam | rabulistās |
| ablative | rabulistā | rabulistīs |
| vocative | rabulista | rabulistae |
Origins
Proto-Indo-European *-id- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-idyéti Proto-Hellenic *-íd͏̌d͏̌ō Ancient Greek -ῐ́ζω (-ĭ́zō) Proto-Hellenic *-tās Ancient Greek -τής (-tḗs) Ancient Greek -ῐστής (-ĭstḗs)bor. Latin -ista Latin rabulista From rabula + -ista.
Descendants
- GermanRabulist
- Portugueserabulista
- Spanishrabulista