adjective · masculine
quotusquisque
quotusquisque m (feminine quotaquaeque, neuter qotumquidque)
Classical[kʷɔ.tʊsˈkʷɪs.kʷɛ]Ecclesiastical[kʷo.tusˈkʷis.kʷe]
Meaning
- masculinehow few, how little a number
Quotus enim quisque disertus, quotus quisque iuris peritus est, ut eos numeres qui volunt esse?
54 BCE, Cicero, Pro Plancio XXV.62Certe, inquitis, templorum vectigalia quotidie decoquunt, stipes quotusquisque jam jactat?
c. 160 CE – c. 225 CE, Tertullianus, Apologeticus XLII
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | quotusquisque | quotaquaeque | quotumquidque |
| genitive | quotīcuiusque quotīquoiusque | quotaecuiusque quotaequoiusque | quotīcuiusque quotīquoiusque |
| dative | quotōcuique quotōquoique, quotōquoī, quoeique, quotōquoiī, quoieique | quotaecuique quotaequoique, quotaequoī, quoeique, quotaequoiī, quoieique | quotōcuique quotōquoique, quotōquoī, quoeique, quotōquoiī, quoieique |
| accusative | quotumquemque | quotamquamque | quotumquidque |
| ablative | quotōquōque quotōquīque | quotāquāque quotāquīque | quotōquōque quotōquīque |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | quotīquīque quotīqueique | quotaequaeque | quotaquaeque |
| genitive | quotōrumquōrumque | quotārumquārumque | quotōrumquōrumque |
| dative | quotīsquibusque quotīsquīsque, quotīsqueisque | quotīsquibusque quotīsquīsque, quotīsqueisque | quotīsquibusque quotīsquīsque, quotīsqueisque |
| accusative | quotōsquōsque | quotāsquāsque | quotaquaeque |
| ablative | quotīsquibusque quotīsquīsque, quotīsqueisque | quotīsquibusque quotīsquīsque, quotīsqueisque | quotīsquibusque quotīsquīsque, quotīsqueisque |
quŏtusquisque, v. quotus.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
quotusquisque see quotus.
Origins
Proto-Indo-European *kʷótider. Proto-Italic *kʷot Latin quot Latin quotus Latin quisque Latin quotusquisque From quotus + quisque.