adjectivethird-declension one-termination adjective
quotuplex
quotuplex (genitive quotuplicis)
Classical[ˈkʷɔ.tʊ.pɫɛks]Ecclesiastical[ˈkʷɔː.tu.pleks]
Meaning
- New Latinone terminationproscribedrarerelativesometimesas (is) manyfold
Coordinate term: totuplex
At confirmatio totuplex debet eſſe : quotuplex diuiſio : hoc est unaqueqꝫ partitionis pars debet confirmationem habere propriam
1511, Ioannes Marius Philelphus, “De Confirmatione”, in Epistole Mari Philelphi: - New Latininterrogativeone terminationproscribedraresometimeshow manyfold, of how many parts
Cur ſpiritus impellentium nomine deſignentur & quotuplex ſit fpiritus. qui inſitus. qui influens. quotuplex ſit. qui animalis. qui vitalis.
1631, “Index, De Spiritibus”, in Les Œuvres de Nicolas Abraham de La Framboisière, page 108:
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | quotuplex | quotuplex | quotuplex |
| genitive | quotuplicis | quotuplicis | quotuplicis |
| dative | quotuplicī | quotuplicī | quotuplicī |
| accusative | quotuplicem | quotuplicem | quotuplex |
| ablative | quotuplicī quotuplice | quotuplicī quotuplice | quotuplicī quotuplice |
| vocative | quotuplex | quotuplex | quotuplex |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | quotuplicēs | quotuplicēs | quotuplicia |
| genitive | quotuplicium | quotuplicium | quotuplicium |
| dative | quotuplicibus | quotuplicibus | quotuplicibus |
| accusative | quotuplicīs quotuplicēs | quotuplicīs quotuplicēs | quotuplicia |
| ablative | quotuplicibus | quotuplicibus | quotuplicibus |
| vocative | quotuplicēs | quotuplicēs | quotuplicia |
Origins
From quot, quotus + -plex.