LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

quīnquevirātus

quīnquevirātus m (genitive quīnquevirātūs)
Classical[kʷiːŋ.kʷɛ.wɪˈraː.tʊs]Ecclesiastical[kʷiŋ.kʷe.viˈraː.tus]

Meaning

  1. quinquevirate (office or dignity of a quinquevir, membership in a commission of five)
    Me ille ut quinqueviratum acciperem rogavit.He entreated me also to accept the office of quinquevirate.56 BCE, Cicero, De provinciis consularibus 17.41

Declension

declension
formsingularplural
nominativequīnquevirātusquīnquevirātūs
genitivequīnquevirātūsquīnquevirātuum
V virātuum, V. virātuum, V.virātuum
dativequīnquevirātuī
V virātuī, V. virātuī, V.virātuī
quīnquevirātibus
V virātibus, V. virātibus, V.virātibus
accusativequīnquevirātum
V virātum, V. virātum, V.virātum
quīnquevirātūs
ablativequīnquevirātū
V virātū, V. virātū, V.virātū
quīnquevirātibus
V virātibus, V. virātibus, V.virātibus
vocativequīnquevirātusquīnquevirātūs

quinquĕvĭrātus (V.), ūs, m. id.,
I. the office or dignity of a quinquevir, the quinquevirate: quinqueviratum accipere, Cic. Prov. Cons. 17, 41.

Origins

Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus, -tūs Latin -ātus Latin quīnquevirātus From quīnquevir + -ātus (abstract noun).

Descendants
  • Englishquinquevirate

In English words that came into English from quīnquevirātus

  • quinqueviratequīnquevirātus

Quick answers

What does quīnquevirātus mean in Latin?
quīnquevirātus, a noun, means “quinquevirate (office or dignity of a quinquevir, membership in a commission of five)”.
What is the genitive of quīnquevirātus?
The genitive singular is quīnquevirātūs. quīnquevirātus is masculine, fourth declension.
How do you pronounce quīnquevirātus?
In classical Latin, [kʷiːŋ.kʷɛ.wɪˈraː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kʷiŋ.kʷe.viˈraː.tus].