adjectivefirst/second-declension adjective
quīnquangulus
quīnquangulus (feminine quīnquangula, neuter quīnquangulum)
Classical[kʷiːŋˈkʷaŋ.ɡʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[kʷiŋˈkʷaŋ.ɡu.lus]
Meaning
- adjectivepentagonal
Nam si casu fit, cur non aeque quinquangula cadunt, aut septangula, cur semper sexangula, siquidem nondum confusa et glomerata multitudine, variogue impulsu, sed sparsa et distincta?
For if it happens by chance, why do they not fall equally pentagonal, or heptagonal, why always hexagonal, if in fact they are never mixed and heaped in a great number, and by different impact, but sparse and distinct?1611, Johannes Kepler, Strena seu De Niva Sexangula, page 5:
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | quīnquangulus | quīnquangula | quīnquangulum |
| genitive | quīnquangulī | quīnquangulae | quīnquangulī |
| dative | quīnquangulō | quīnquangulae | quīnquangulō |
| accusative | quīnquangulum | quīnquangulam | quīnquangulum |
| ablative | quīnquangulō | quīnquangulā | quīnquangulō |
| vocative | quīnquangule | quīnquangula | quīnquangulum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | quīnquangulī | quīnquangulae | quīnquangula |
| genitive | quīnquangulōrum | quīnquangulārum | quīnquangulōrum |
| dative | quīnquangulīs | quīnquangulīs | quīnquangulīs |
| accusative | quīnquangulōs | quīnquangulās | quīnquangula |
| ablative | quīnquangulīs | quīnquangulīs | quīnquangulīs |
| vocative | quīnquangulī | quīnquangulae | quīnquangula |
quinquangŭlus, a, um, adj. quinque-angulus,
I. five-cornered, quinquangular, Prisc. Pond. p. 1358 P.; Boëth. Geom. p. 398, 8 and 10.
Origins
Proto-Indo-European *h₂eng- Proto-Indo-European *h₂engulos Proto-Italic *angulos Latin angulus Latin quīnquangulus From quīnque (“five”) + angulus (“angled”).