adverb
quīnquāgiēns
quīnquāgiēns (not comparable)
Meaning
- not comparablefifty times
Neque audiendi sunt qui numero finiunt, quotiens aliquis perfricandus sit: id enim ex viribus hominis colligendum est; et si is perinfirmus est, potest satis esse quinquagies, si robustior, potest ducenties esse faciendum; inter utrumque deinde, prout vires sunt.
Neither should we listen to those who would fix numerically how many times a patient is to be stroked; for that is to be regulated by his strength; and if he is very infirm fifty strokes may possibly be enough, if more robust possibly two hundred may be made; then an intermediate number according to his strength.c. 47 CE, Aulus Cornelius Celsus, De Medicina 2.14[6.10] Universae magnitudinem Aufidius quinquagiens centena milia prodidit, Claudius Caesar longitudinem a Dascusa ad confinium Caspii maris |XIII| p., latitudinem dimidium eius Tigranocerta ad Hiberiam. [7.25] Idem signis conlatis bis et quinquagiens dimicavit, solus M. Marcellum transgressus, qui undequadragiens dimicavit.
77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia
quinquāgĭens, adv. id.,
I. fifty times:
dimicare, Plin. 7, 25, 25, § 92: centena milia, id. 6, 9, 10, § 27: perfricare, Cels. 2, 14.