LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

quīndecimvirātus

quīndecimvirātus m (genitive quīndecimvirātūs)
Classical[kʷiːn.dɛ.kɪm.wɪˈraː.tʊs]Ecclesiastical[kʷin.de.t͡ʃim.viˈraː.tus]

Meaning

  1. quindecimvirate (rank or office of a quindecimvir)

Declension

declension
formsingularplural
nominativequīndecimvirātusquīndecimvirātūs
genitivequīndecimvirātūsquīndecimvirātuum
dativequīndecimvirātuīquīndecimvirātibus
accusativequīndecimvirātumquīndecimvirātūs
ablativequīndecimvirātūquīndecimvirātibus
vocativequīndecimvirātusquīndecimvirātūs

quindĕcimvĭrātus, ūs, m. id.,
I. the dignity of a quindecimvir, the quindecimvirate, Lampr. Alex. Sev. 49.

Origins

Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus, -tūs Latin -ātus Latin quīndecimvirātus From quīndecimvir + -ātus.

Quick answers

What does quīndecimvirātus mean in Latin?
quīndecimvirātus, a noun, means “quindecimvirate (rank or office of a quindecimvir)”.
What is the genitive of quīndecimvirātus?
The genitive singular is quīndecimvirātūs. quīndecimvirātus is masculine, fourth declension.
How do you pronounce quīndecimvirātus?
In classical Latin, [kʷiːn.dɛ.kɪm.wɪˈraː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kʷin.de.t͡ʃim.viˈraː.tus].