adjectivefirst/second-declension adjective
quīnātus
quīnātus (feminine quīnāta, neuter quīnātum)
Classical[kʷiːˈnaː.tʊs]Ecclesiastical[kʷiˈnaː.tus]
Meaning
- New Latinadjectivequinate
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | quīnātus | quīnāta | quīnātum |
| genitive | quīnātī | quīnātae | quīnātī |
| dative | quīnātō | quīnātae | quīnātō |
| accusative | quīnātum | quīnātam | quīnātum |
| ablative | quīnātō | quīnātā | quīnātō |
| vocative | quīnāte | quīnāta | quīnātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | quīnātī | quīnātae | quīnāta |
| genitive | quīnātōrum | quīnātārum | quīnātōrum |
| dative | quīnātīs | quīnātīs | quīnātīs |
| accusative | quīnātōs | quīnātās | quīnāta |
| ablative | quīnātīs | quīnātīs | quīnātīs |
| vocative | quīnātī | quīnātae | quīnāta |
Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Latin quīnātus From quīnus + -ātus.
In English words that came into English from quīnātus
- quinatequīnātus