verbfirst conjugation
quaxō
quaxō (present infinitive quaxāre, perfect active quaxāvī, supine quaxātum)
Classical[ˈkʷak.soː]Ecclesiastical[ˈkʷak.so]
Meaning
- intransitiveto croak (to make the sound of a frog)
Quaxāre rānae dīcuntur, cum vōcem mittunt.
Frogs are said to croak when they make sounds.1839 [8th century CE], Paulus Diaconus, edited by Karl Otfried Müller, Excerpta ex libris Pompeii Festi De significatione verborum, page 258, line 27:
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | quaxō | quaxābam | quaxābō | quaxāvī | quaxāveram | quaxāverō |
| 2nd sg. | quaxās | quaxābās | quaxābis | quaxāvistī | quaxāverās | quaxāveris |
| 3rd sg. | quaxat | quaxābat | quaxābit | quaxāvit | quaxāverat | quaxāverit |
| 1st pl. | quaxāmus | quaxābāmus | quaxābimus | quaxāvimus | quaxāverāmus | quaxāverimus |
| 2nd pl. | quaxātis | quaxābātis | quaxābitis | quaxāvistis | quaxāverātis | quaxāveritis |
| 3rd pl. | quaxant | quaxābant | quaxābunt | quaxāvērunt quaxāvēre | quaxāverant | quaxāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | quaxem | quaxārem | quaxāverim | quaxāvissem |
| 2nd sg. | quaxēs | quaxārēs | quaxāverīs | quaxāvissēs |
| 3rd sg. | quaxet | quaxāret | quaxāverit | quaxāvisset |
| 1st pl. | quaxēmus | quaxārēmus | quaxāverīmus | quaxāvissēmus |
| 2nd pl. | quaxētis | quaxārētis | quaxāverītis | quaxāvissētis |
| 3rd pl. | quaxent | quaxārent | quaxāverint | quaxāvissent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | quaxā | — |
| pres. 2nd pl. | quaxāte | — |
| fut. 2nd sg. | quaxātō | — |
| fut. 3rd sg. | quaxātō | — |
| fut. 2nd pl. | quaxātōte | — |
| fut. 3rd pl. | quaxantō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | quaxāre | — |
| perfect infinitive | quaxāvisse | — |
| future infinitive | quaxātūrum esse | — |
| present participle | quaxāns | — |
| future participle | quaxātūrus | — |
gerundquaxandī, quaxandō, quaxandumsupinequaxātum, quaxātū
Origins
Onomatopoeic.