noun · masculinesecond declension
quattuorvir
quattuorvir m (genitive quattuorvirī)
Classical[kʷat.tuˈɔr.wɪr]Ecclesiastical[kʷat.tuˈɔr.vir]
Meaning
- especiallymasculinepluralA board of four men
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | quattuorvir | quattuorvirī |
| genitive | quattuorvirī | quattuorvirōrum |
| dative | quattuorvirō | quattuorvirīs |
| accusative | quattuorvirum | quattuorvirōs |
| ablative | quattuorvirō | quattuorvirīs |
| vocative | quattuorvir | quattuorvirī |
Origins
From quattuor ("four") + vir ("man").
In English words that came into English from quattuorvir
- quattuorviratequattuorvirātus