LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

quaestōrius

quaestōrius (feminine quaestōria, neuter quaestōrium)
Classical[kʷae̯sˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[kʷesˈtɔː.ri.us]

Meaning

  1. adjectiverelationalquaestor

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativequaestōriusquaestōriaquaestōrium
genitivequaestōriīquaestōriaequaestōriī
dativequaestōriōquaestōriaequaestōriō
accusativequaestōriumquaestōriamquaestōrium
ablativequaestōriōquaestōriāquaestōriō
vocativequaestōriequaestōriaquaestōrium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativequaestōriīquaestōriaequaestōria
genitivequaestōriōrumquaestōriārumquaestōriōrum
dativequaestōriīsquaestōriīsquaestōriīs
accusativequaestōriōsquaestōriāsquaestōria
ablativequaestōriīsquaestōriīsquaestōriīs
vocativequaestōriīquaestōriaequaestōria

quaestōrĭus, a, um, adj. id.,
I. of or belonging to a quæstor, quæstorian (quite class.): officium quaestorium, the duty of a quæstor, Cic. Fam. 2, 17, 6: scelus, perpetrated in the quæstorship or by a quæstor, Cic. Verr. 1, 1, 4: aetas, the age requisite for the quæstorship, Quint. 12, 6, 1; cf.: adulescentes jam aetate quaestorios, Cic. Rep. 1, 12, 18: scribae, of the quæstor, Suet. Dom. 10: scriptum quaestorium comparavit, acted as secretary to a quæstor, id. Vit. Hor.: munera, i. e. gladiatorial combats, which the quæstors were obliged to furnish at their own expense, Cic. Dom. 4: comitia, id. Fam. 7, 30, 1; Liv. 4, 54 fin.: porta, a gate in the camp near the quæstor's tent, Liv. 34, 47: forum, id. 41, 2: agri, taken from the enemy and sold by the quæstor, Auct. Rei Agr. Sicul. Fl. p. 2: dignitas, Cod. Th. 1, 1, 6, § 2: legatus, Cic. Verr. 2, 1, 21, § 56: ornamenta, Suet. Claud. 28.—
II. Subst.
A. quaestōrĭus, ii, m., one who had been quæstor, an ex-quæstor, Cic. Brut. 76, 263; id. Phil. 13, 14, 30; Suet. Oth. 3; Dig. 1, 2, 2, § 45; Inscr. Orell. 3990.—
B. quaestō-rĭum, ii, n.
1. (Sc. tentorium.) The quæstor's tent in the camp, Liv. 10, 32, 8.—
2. (Sc. aedificium.) The residence of the quæstor in a province: Thessalonicam me in quaestoriumque perduxit, Cic. Planc. 41, 99.

Origins

Descendants
  • Italianquestorio

Quick answers

What does quaestōrius mean in Latin?
quaestōrius, a adjective, means “quaestor”.
How do you pronounce quaestōrius?
In classical Latin, [kʷae̯sˈtoː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kʷesˈtɔː.ri.us].