LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

quaestōricius

quaestōricius (feminine quaestōricia, neuter quaestōricium)
Classical[kʷae̯s.toːˈrɪ.ki.ʊs]Ecclesiastical[kʷes.toˈriː.t͡ʃi.us]

Meaning

  1. adjectiverelationalquaestor

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativequaestōriciusquaestōriciaquaestōricium
genitivequaestōriciīquaestōriciaequaestōriciī
dativequaestōriciōquaestōriciaequaestōriciō
accusativequaestōriciumquaestōriciamquaestōricium
ablativequaestōriciōquaestōriciāquaestōriciō
vocativequaestōriciequaestōriciaquaestōricium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativequaestōriciīquaestōriciaequaestōricia
genitivequaestōriciōrumquaestōriciārumquaestōriciōrum
dativequaestōriciīsquaestōriciīsquaestōriciīs
accusativequaestōriciōsquaestōriciāsquaestōricia
ablativequaestōriciīsquaestōriciīsquaestōriciīs
vocativequaestōriciīquaestōriciaequaestōricia

quaestōrīcĭus or -tĭus, a, um, adj. quaestor,
I. of or belonging to a quæstor, quæstorian: QVAESTORICII, who had been quæstors, Tab. Canusin. ap. Inscr. Orell. 3721.

Origins

From quaestōr- + -icius.

Quick answers

What does quaestōricius mean in Latin?
quaestōricius, a adjective, means “quaestor”.
How do you pronounce quaestōricius?
In classical Latin, [kʷae̯s.toːˈrɪ.ki.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kʷes.toˈriː.t͡ʃi.us].