adjectivefirst/second-declension adjective
quadriangulus
quadriangulus (feminine quadriangula, neuter quadriangulum)
Classical[kʷa.driˈaŋ.ɡʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[kʷa.driˈaŋ.ɡu.lus]
Meaning
- adjectivefour-cornered, quadrangular
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | quadriangulus | quadriangula | quadriangulum |
| genitive | quadriangulī | quadriangulae | quadriangulī |
| dative | quadriangulō | quadriangulae | quadriangulō |
| accusative | quadriangulum | quadriangulam | quadriangulum |
| ablative | quadriangulō | quadriangulā | quadriangulō |
| vocative | quadriangule | quadriangula | quadriangulum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | quadriangulī | quadriangulae | quadriangula |
| genitive | quadriangulōrum | quadriangulārum | quadriangulōrum |
| dative | quadriangulīs | quadriangulīs | quadriangulīs |
| accusative | quadriangulōs | quadriangulās | quadriangula |
| ablative | quadriangulīs | quadriangulīs | quadriangulīs |
| vocative | quadriangulī | quadriangulae | quadriangula |
quā^drĭangŭlus, a, um, adj. quattuor-angulus,
I. four-cornered, quadrangular (post-Aug.);
figura, Plin. 13, 22, 38, § 118: herba quadriangulo caule, id. 25, 6, 27, § 63: membrum, Aus. Epigr. 128. — As subst.: quădrĭangŭlum, i, n., a quadrilateral figure, quadrangle, Prisc. Fig. Num. p. 417; cf. quadrangulum.