noun · neutersecond declension
quadrātum
quadrātum n (genitive quadrātī)
Classical[kʷaˈdraː.tũː]Ecclesiastical[kʷaˈdraː.tum]
Meaning
- a square, quadrate
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | quadrātum | quadrāta |
| genitive | quadrātī | quadrātōrum |
| dative | quadrātō | quadrātīs |
| accusative | quadrātum | quadrāta |
| ablative | quadrātō | quadrātīs |
| vocative | quadrātum | quadrāta |
quā^drātum, i, n., v. quadro
I. fin.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
quadrātum ī, n
quadratus, a square, quadrate : dimensio quadrati: mutat quadrata rotundis, H.—In astronomy, quadrature .
Origins
From quadrātus, perfect passive participle of quadrō (“make square”).
Descendants
- Catalanquadrat
- Italianquadrato
- Portuguesequadrado
- Romanianpătrat
- Spanishcuadrado
- Englishquadrate
- GermanQuadrat
- Romaniancvadratfrom German Quadrat
- Aragonesecuadrato
- Asturiancuadráu
In English words that came into English from quadrātum
- quadratquadrātum
- quadratequadrātum