LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

pusillus

pusillus (feminine pusilla, neuter pusillum)
Classical[pʊˈsɪl.lʊs]Ecclesiastical[puˈs̬il.lus]

Meaning

  1. adjectivevery little, very small, tiny
  2. adjectivepuny, petty, insignificant

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Parvus · Minutus · Exiguus · Pusillus

Parvus and minutus denote littleness, quite indifferently, and in a purely mathematical sense, without any accessory notion; parvus (παῦρος) a natural and intrinsic littleness, in opp. to magnus, like μικρός; minutus (μινύθω) an artificial and fabricated littleness; whereas exiguus and pusillus with a contemptuous accessory notion; exiguus from (egere) in a pitiable sense, as paltry and insignificant, in opp. to amplus. Planc. ap. Cic. Fam. x. 24; or in opp. to grandis, Quintil. xi. 3, 15; but pusillus (ψιλός?) in a ludicrous sense, as petty, nearly in opp. to ingens, like τυτθός. (v. 28.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepusillus
pusillulus
pusilla
pusillula
pusillum
pusillulum
genitivepusillī
pusillulī
pusillae
pusillulae
pusillī
pusillulī
dativepusillō
pusillulō
pusillae
pusillulae
pusillō
pusillulō
accusativepusillum
pusillulum
pusillam
pusillulam
pusillum
pusillulum
ablativepusillō
pusillulō
pusillā
pusillulā
pusillō
pusillulō
vocativepusille
pusillule
pusilla
pusillula
pusillum
pusillulum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepusillī
pusillulī
pusillae
pusillulae
pusilla
pusillula
genitivepusillōrum
pusillulōrum
pusillārum
pusillulārum
pusillōrum
pusillulōrum
dativepusillīs
pusillulīs
pusillīs
pusillulīs
pusillīs
pusillulīs
accusativepusillōs
pusillulōs
pusillās
pusillulās
pusilla
pusillula
ablativepusillīs
pusillulīs
pusillīs
pusillulīs
pusillīs
pusillulīs
vocativepusillī
pusillulī
pusillae
pusillulae
pusilla
pusillula

pŭsillus, a, um,
I. adj. dim. [pusus], very little, very small, petty, insignificant (class.).
I. Lit.: pueri, Cato, R. R. 157, 10: testis, Cic. de Or. 2, 60, 145; cf. Hor. S. 1, 5, 69: terra homines nunc educat pusillos, Juv. 15, 70: mus, Plaut. Truc. 4, 4, 15: villula valde pusilla, Cic. Att. 12, 27, 1: folia (herbae), Plin. 25, 13, 103, § 162: epistula, Cic. Att. 6, 1, 23: pusilli et contempti libelli, Cic. Verr. 2, 2, 75, § 185: cui satis una Farris libra foret, gracili sic tamque pusillo, Hor. S. 1, 5, 69: vox, small, thin, weak, Quint. 11, 3, 32: habuimus in Cumano quasi pusillam Romam, Cic. Att. 5, 2, 2.—Comp.: maritus quovis puero pusillior, App. M. 5, p. 163, 5: pusillo animo, Vulg. Col. 3, 21.— Absol.: pŭsillum, i, n., a very little, a trifle: nactus pusillum laxamenti, Treb. ap. Cic. Fam. 12, 16, 3: aphaca pusillo altior lenticula est, a trifle taller, Plin. 27, 5, 21, § 38: pusillum a vero discedere, a little, Quint. 8, 6, 28; cf. Cato, R. R. 90: post pusillum, after a little, Vulg. Judith, 13, 11; id. Luc. 22, 58.—
II. Trop., little, small, petty, paltry: animus, a petty spirit, Cic. Fam. 2, 17, 7; Sen. Ira, 3, 43, 4: Siculus ille capitalis, creber, acutus, brevis, paene pusillus Thucydides, id. Q. Fr. 2, 11 (13), 4; Mart. 3, 62, 8: pusilli animi, little courage, diffidence, Hor. S. 1, 4, 17: ingenium, Mart. 9, 51, 1: causa, trifling, Ov. R. Am. 730: res (opp. grandes), Quint. 11, 3, 151: quod dixi tamen, hoc leve et pusillum est, Mart. 4, 43, 9: causidicus, Juv. 10, 121.

Origins

Proto-Italic *put-sle-los → *pussillos followed by degemination via the so-called "mamilla rule", from Proto-Indo-European *put-lo- (“son”), historically standing in relation to pullus (“young of an animal”) as a diminutive. Latin cognates include pusillus, putillus (“tiny”), pūsus (“boy”), possibly Vulgar Latin *pūtta (“whore”). Further cognate to Faliscan putellio (“little son”, nom.sg.), Oscan puklum (acc.sg.), Paelignian puclois (dat.pl.), Sanskrit पुत्र (putrá, “son, child”), Avestan 𐬞𐬎𐬚𐬭𐬀 (puθra, “child, son”), Lithuanian putýtis (“little bird”), Latvian putns (“bird”), Old Church Slavonic пътица (pŭtica, “bird”). For the correspondence pullus :: pusillus compare paullus :: pauxillus, vēlum :: vēxillum. Compare pisinnus, pitinnus; see also putus, a ghost word. A connection of the stem *put- with puer is difficult to establish.

Descendants
  • Italianpusillo

In English words that came into English from pusillus

  • pusillanimouspusillanimis

Quick answers

What does pusillus mean in Latin?
pusillus, a adjective, means “very little, very small, tiny”.
How do you pronounce pusillus?
In classical Latin, [pʊˈsɪl.lʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [puˈs̬il.lus].