LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

pūnctulum

pūnctulum n (genitive pūnctulī)
Classical[ˈpuːŋk.tʊ.ɫũː]Ecclesiastical[ˈpuŋk.tu.lum]

Meaning

  1. small prick, point or spot

Declension

declension
formsingularplural
nominativepūnctulumpūnctula
genitivepūnctulīpūnctulōrum
dativepūnctulōpūnctulīs
accusativepūnctulumpūnctula
ablativepūnctulōpūnctulīs
vocativepūnctulumpūnctula

punctŭlum, i, n. dim. punctum,
I. a slight prick (post-class.), App. M. 6, p. 182, 8.—
II. A small point: miratur de brevi punctulo tantum incrementum, App. M. 5, p. 164, 18.

Origins

Proto-Indo-European *pewǵ-der. Proto-Italic *pungō Latin pungō Latin pūnctus Latin pūnctum Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin ulum Latin pūnctulum From pūnctum (“point”) + ulum (diminutive suffix).

Descendants
  • Englishpunctule

Quick answers

What does pūnctulum mean in Latin?
pūnctulum, a noun, means “small prick, point or spot”.
What is the genitive of pūnctulum?
The genitive singular is pūnctulī. pūnctulum is neuter, second declension.
How do you pronounce pūnctulum?
In classical Latin, [ˈpuːŋk.tʊ.ɫũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈpuŋk.tu.lum].