LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

pūnctipennis

pūnctipennis (neuter pūnctipenne)
Classical[puːŋk.tɪˈpɛn.nɪs]Ecclesiastical[puŋk.tiˈpɛn.nis]

Meaning

  1. New Latintwo terminationhaving a pierced wing or fin, or pierced feathers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepūnctipennispūnctipennispūnctipenne
genitivepūnctipennispūnctipennispūnctipennis
dativepūnctipennīpūnctipennīpūnctipennī
accusativepūnctipennempūnctipennempūnctipenne
ablativepūnctipennīpūnctipennīpūnctipennī
vocativepūnctipennispūnctipennispūnctipenne
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepūnctipennēspūnctipennēspūnctipennia
genitivepūnctipenniumpūnctipenniumpūnctipennium
dativepūnctipennibuspūnctipennibuspūnctipennibus
accusativepūnctipennīs
pūnctipennēs
pūnctipennīs
pūnctipennēs
pūnctipennia
ablativepūnctipennibuspūnctipennibuspūnctipennibus
vocativepūnctipennēspūnctipennēspūnctipennia

Origins

New Latin; from punctus (“pierced”) + penna (“feather, fin, wing”).

Quick answers

What does pūnctipennis mean in Latin?
pūnctipennis, a adjective, means “having a pierced wing or fin, or pierced feathers”.
How do you pronounce pūnctipennis?
In classical Latin, [puːŋk.tɪˈpɛn.nɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [puŋk.tiˈpɛn.nis].