adjectivethird-declension two-termination adjective
pūnctipennis
pūnctipennis (neuter pūnctipenne)
Classical[puːŋk.tɪˈpɛn.nɪs]Ecclesiastical[puŋk.tiˈpɛn.nis]
Meaning
- New Latintwo terminationhaving a pierced wing or fin, or pierced feathers
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | pūnctipennis | pūnctipennis | pūnctipenne |
| genitive | pūnctipennis | pūnctipennis | pūnctipennis |
| dative | pūnctipennī | pūnctipennī | pūnctipennī |
| accusative | pūnctipennem | pūnctipennem | pūnctipenne |
| ablative | pūnctipennī | pūnctipennī | pūnctipennī |
| vocative | pūnctipennis | pūnctipennis | pūnctipenne |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | pūnctipennēs | pūnctipennēs | pūnctipennia |
| genitive | pūnctipennium | pūnctipennium | pūnctipennium |
| dative | pūnctipennibus | pūnctipennibus | pūnctipennibus |
| accusative | pūnctipennīs pūnctipennēs | pūnctipennīs pūnctipennēs | pūnctipennia |
| ablative | pūnctipennibus | pūnctipennibus | pūnctipennibus |
| vocative | pūnctipennēs | pūnctipennēs | pūnctipennia |
Origins
New Latin; from punctus (“pierced”) + penna (“feather, fin, wing”).