verbfirst conjugation
pūmicō
pūmicō (present infinitive pūmicāre, perfect active pūmicāvī, supine pūmicātum)
Classical[puː.mɪˈkaː.rɛ]Ecclesiastical[pu.miˈkaː.re]
Meaning
- to rub smooth using a pumice
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | pūmicō | pūmicābam | pūmicābō | pūmicāvī | pūmicāveram | pūmicāverō |
| 2nd sg. | pūmicās | pūmicābās | pūmicābis | pūmicāvistī | pūmicāverās | pūmicāveris |
| 3rd sg. | pūmicat | pūmicābat | pūmicābit | pūmicāvit | pūmicāverat | pūmicāverit |
| 1st pl. | pūmicāmus | pūmicābāmus | pūmicābimus | pūmicāvimus | pūmicāverāmus | pūmicāverimus |
| 2nd pl. | pūmicātis | pūmicābātis | pūmicābitis | pūmicāvistis | pūmicāverātis | pūmicāveritis |
| 3rd pl. | pūmicant | pūmicābant | pūmicābunt | pūmicāvērunt pūmicāvēre | pūmicāverant | pūmicāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | pūmicem | pūmicārem | pūmicāverim | pūmicāvissem |
| 2nd sg. | pūmicēs | pūmicārēs | pūmicāverīs | pūmicāvissēs |
| 3rd sg. | pūmicet | pūmicāret | pūmicāverit | pūmicāvisset |
| 1st pl. | pūmicēmus | pūmicārēmus | pūmicāverīmus | pūmicāvissēmus |
| 2nd pl. | pūmicētis | pūmicārētis | pūmicāverītis | pūmicāvissētis |
| 3rd pl. | pūmicent | pūmicārent | pūmicāverint | pūmicāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | pūmicor | pūmicābar | pūmicābor |
| 2nd sg. | pūmicāris pūmicāre | pūmicābāris pūmicābāre | pūmicāberis pūmicābere |
| 3rd sg. | pūmicātur | pūmicābātur | pūmicābitur |
| 1st pl. | pūmicāmur | pūmicābāmur | pūmicābimur |
| 2nd pl. | pūmicāminī | pūmicābāminī | pūmicābiminī |
| 3rd pl. | pūmicantur | pūmicābantur | pūmicābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | pūmicer | pūmicārer |
| 2nd sg. | pūmicēris pūmicēre | pūmicārēris pūmicārēre |
| 3rd sg. | pūmicētur | pūmicārētur |
| 1st pl. | pūmicēmur | pūmicārēmur |
| 2nd pl. | pūmicēminī | pūmicārēminī |
| 3rd pl. | pūmicentur | pūmicārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | pūmicā | pūmicāre |
| pres. 2nd pl. | pūmicāte | pūmicāminī |
| fut. 2nd sg. | pūmicātō | pūmicātor |
| fut. 3rd sg. | pūmicātō | pūmicātor |
| fut. 2nd pl. | pūmicātōte | — |
| fut. 3rd pl. | pūmicantō | pūmicantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | pūmicāre | pūmicārī |
| perfect infinitive | pūmicāvisse | pūmicātum esse |
| future infinitive | pūmicātūrum esse | pūmicātum īrī |
| present participle | pūmicāns | — |
| perfect participle | — | pūmicātus |
| future participle | pūmicātūrus | pūmicandus |
gerundpūmicandī, pūmicandō, pūmicandumsupinepūmicātum, pūmicātū
pūmĭco, āvi, ātum, 1, v. a. id.,
I. to rub or smooth with pumice-stone, to polish (anteclass. and post-Aug.): rador, subvellor, desquamor, pumicor, ornor, Lucil. ap. Non. 95, 16:
pumicata manus, Mart. 5, 41, 6: pumicata frons, id. 1, 67, 10; Cat. 39, 19: dentes, Hier. Ep. 10.—II. Trop.:
nullis assentantium pumicatur sermonibus, Ambros. Ep. 43, 12.—Hence, pūmĭcātus, a um, P. a., smoothed, i. e. effeminate, luxurious: homo comptus et pumicatus, Plin. Ep. 2, 11, 23: satrapae (with myrrhati, malobathrati), Sid. Ep. 8, 3 fin.: detonsus pumicatusque, id. ib. 1, 7.Origins
Latin -ic- Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -icō Latin pūmicō From pūmex + -icō.
In English words that came into English from pūmicō
- pumicatepumicatus