adjectivefirst/second-declension adjective
Ptolemāicus
Ptolemāicus (feminine Ptolemāica, neuter Ptolemāicum)
Classical[ptɔ.ɫɛˈmaː.jɪ.kʊs]Ecclesiastical[pto.leˈmaː.ji.kus]
Meaning
- adjectivePtolemaic; pertaining to Ptolemy, the Ptolemies dynasty, or the Hellenistic Ptolemaic Kingdom of Ancient Egypt (305 BC – 30 BC).
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Ptolemāicus | Ptolemāica | Ptolemāicum |
| genitive | Ptolemāicī | Ptolemāicae | Ptolemāicī |
| dative | Ptolemāicō | Ptolemāicae | Ptolemāicō |
| accusative | Ptolemāicum | Ptolemāicam | Ptolemāicum |
| ablative | Ptolemāicō | Ptolemāicā | Ptolemāicō |
| vocative | Ptolemāice | Ptolemāica | Ptolemāicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Ptolemāicī | Ptolemāicae | Ptolemāica |
| genitive | Ptolemāicōrum | Ptolemāicārum | Ptolemāicōrum |
| dative | Ptolemāicīs | Ptolemāicīs | Ptolemāicīs |
| accusative | Ptolemāicōs | Ptolemāicās | Ptolemāica |
| ablative | Ptolemāicīs | Ptolemāicīs | Ptolemāicīs |
| vocative | Ptolemāicī | Ptolemāicae | Ptolemāica |
Origins
From Koine Greek Πτολεμᾱϊκός (Ptolemāïkós) from Πτολεμαῖος (Ptolemaîos), a proper name derived from Epic Greek πτόλεμος (ptólemos), variant of Ancient Greek πόλεμος (pólemos, “battle, war”); equivalent to Ptolemaeus (“Ptolemy”) + -icus (“-ic”).
Descendants
- Catalanptolemaic
- EnglishPtolemaic
- Frenchptolémaïque
- Italiantolemaico
- Portugueseptolomaico
- Romanianptolemeic
- Spanishptolemaico
- Asturianptolemaicu
- Siciliantulimàicu
In English words that came into English from Ptolemāicus
- PtolemaicPtolemāicus