noun · masculinefirst declension
psalmista
psalmista m (genitive psalmistae)
Classical[psaɫˈmɪs.ta]Ecclesiastical[psalˈmis.ta]
Meaning
- masculinepsalmist
Quid retribuam Domino pro omnibus quae retribuit mihi? devotissimus investigat psalmista, rex invictus et eximius prophetarum: in qua quaestione gratissima semetipsum redditorem voluntarium, debitorem multifarium et sanctiorem optantem consiliarium recognoscit, concordans cum Aristotele, philosophorum principe, qui omnem de agibilibus quaestionem consilium probat esse: tertio et sexto Ethicorum.
14th century, Ricardus De Bury, Philobiblon:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | psalmista | psalmistae |
| genitive | psalmistae | psalmistārum |
| dative | psalmistae | psalmistīs |
| accusative | psalmistam | psalmistās |
| ablative | psalmistā | psalmistīs |
| vocative | psalmista | psalmistae |
psalmista, ae, m., = ψαλμιστής,
I. a composer or singer of psalms, a psalm-writer, psalm-singer, psalmist (eccl. Lat.), Hier. adv. Pelag. 1, 2; 3, 2; Ambros. Poen. 2, 8, 72.
Origins
Proto-Indo-European *-id- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-idyéti Proto-Hellenic *-íd͏̌d͏̌ō Ancient Greek -ῐ́ζω (-ĭ́zō) Proto-Hellenic *-tās Ancient Greek -τής (-tḗs) Ancient Greek -ῐστής (-ĭstḗs)bor. Latin -ista Latin psalmista From psalmus (“psalm”) + -ista (“-ist”).