noun · masculinefourth declension
prūrītus
prūrītus m (genitive prūrītūs)
Classical[pruːˈriː.tʊs]Ecclesiastical[pruˈriː.tus]
Meaning
- an itching, itch
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | prūrītus | prūrītūs |
| genitive | prūrītūs | prūrītuum |
| dative | prūrītuī | prūrītibus |
| accusative | prūrītum | prūrītūs |
| ablative | prūrītū | prūrītibus |
| vocative | prūrītus | prūrītūs |
prūrītus, ūs, m. prurio,
I. an itching, the itch, Plin. 9, 45, 68, § 146; 23, 1, 16, § 26; 24, 6, 14, § 23; 27, 7, 28, § 51; 30, 3, 8, § 26; Ser. Samm. 6, 87.—
2. Esp., of sensual desire, Mart. Cap. 1, § 7.
Origins
Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin prūrītus From prūriō (“to itch”) + -tus.
Borrowings
- Catalanprurit
- Englishpruritus
- Frenchpruritfrom Old French prurit
- Romanianpruritfrom Old French prurit
- Idoprurito
Ibero-Romance
- Portuguesepruído
- Portugueseprurido
- Spanishprurito
- Asturianpruyiciu
- Galicianproído
- Galicianproício
- Galicianprurito
Italo-Romance
- Italianprurito
- Sicilianchiuritufrom Vulgar Latin *plūrītus
In English words that came into English from prūrītus
- pruritusprūrītus