noun · neutersecond declension
prūnum
prūnum n (genitive prūnī)
Classical[ˈpruː.nũː]Ecclesiastical[ˈpruː.num]
Meaning
- plum (fruit)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | prūnum | prūna |
| genitive | prūnī | prūnōrum |
| dative | prūnō | prūnīs |
| accusative | prūnum | prūna |
| ablative | prūnō | prūnīs |
| vocative | prūnum | prūna |
prūnum, i, n. prunus,
I. a plum:
cerea, Verg. E. 2, 53: cereola, Col. 10, 404; 12, 10, 2; Plin. 15, 13, 13, § 44: spini jam pruna ferentes, Verg. G. 4, 145; Ov. M. 13, 817; Mart. 13, 29, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
prūnum ī, n
, προῦμνον, a plum: cerea, V.: pruna ferre, V., H.
Origins
From Ancient Greek προῦμνον (proûmnon, “plum”).
Gallo-Romance
- Catalanpruna
- Occitanpruna
- Old Frenchprune
Ibero-Romance
- Spanishpruna
- Falaabruñu
- Falaagruñu
Insular Romance
- Sardinianpruna
Balkano-Romance
- Romanianprună
- Aromanianprunã
- Megleno-Romanianprună
Italo-Dalmatian
- Italianpruna
- Sicilianpruna
- Venetanbrógna
- Venetanbrónba
Elsewhere
- Italianprugnafrom Vulgar Latin *prūnea
- Emilianpróggna
Italo-Romance
- Sicilianprunu
Rhaeto-Romance
- Friulianbrugnul
- Ladinbrugna
- Romanshprüna
Borrowings
- Irishprúna
- Proto-West Germanic*plūmā
In English words that came into English from prūnum
- plumprūnum
- prune*prūna
- pruniferousprūnum